Vijf prachtige citaten van Kenzaburō Ōe

mei 18, 2019
Kenzaburō Ōe is een van de belangrijkste en meest diepzinnige schrijvers van de twintigste eeuw. Wij delen daarom vijf van zijn beste citaten!

Veel citaten van Kenzaburō Ōe zijn een weerspiegeling van zijn persoonlijke tragedies en de verschrikkelijke dingen die hij in zijn leven heeft meegemaakt. Kenzaburō Ōe is daarom een van de belangrijkste en meest diepzinnige schrijvers van de twintigste eeuw.

Kenzaburō Ōe werd geboren in een klein dorpje in Japan. Hij kwam uit een heel eenvoudige familie. Zijn verlangens om iets van zijn leven te maken brachten hem echter naar Tokio, waar hij zijn diploma’s voor filosofie en literatuur behaalde.

Hij ervoer nogal wat cultuurschokken in Tokio omdat het dorp waar hij vandaan kwam zo veel verschilde van deze enorme stad. Die cultuurschok inspireerde hem om te gaan schrijven.

Kenzaburō Ōe heeft een humanistische ziel en is zeer geestig en overtuigend. Zijn citaten zijn kort maar krachtig. Hier zijn enkele van de mooiste bekendste!

De mooiste citaten van Kenzaburō Ōe

1. Kenzaburō over angst

Kenzaburō Ōe schrijft veel over angst. Volgens hem moeten we niet bezwijken voor angst, maar het beredeneren. Deze geweldige schrijver, die in 1994 de Nobelprijs voor Literatuur won, gelooft ook in ons vermogen als mens om onszelf te bevrijden van angst.

Man wordt achterna gezeten door vogels

Een van de citaten van Kenzaburō Ōe geeft dit idee perfect weer. Dit citaat luidt: “Om angst te domineren, moet je het isoleren. Om dat te doen, moet je precies definiëren waar je bang voor bent.” Dit is uitstekend advies. Identificeren waar je bang voor bent, is namelijk de eerste stap om het te overwinnen.

2. De twee gezichten van de wereld

Een ander citaat van Kenzaburō Ōe luidt als volgt: “Als ik met beide ogen naar de wereld wil kijken, zie ik twee werelden, waarvan er één op de andere is gelegd. De eerste is licht en helder, verrassend gedefinieerd. De andere is onnauwkeurig en subtiel overschaduwd.”

Dit citaat gaat over de dubbelzinnigheid van het bestaan, inclusief het menselijk bestaan. Het reflecteert namelijk op de dualiteit die in ons aanwezig is: het goede en het kwade, het licht en de duisternis, het grote en het niet zo grote. We worden gedurende ons leven constant geconfronteerd met deze paradox.

3. De goede schrijver

Kenzaburō Ōe schrijft ook veel over schrijven. Volgens Kenzaburō is schrijven niet alleen een roeping, maar een positie in het aangezicht van het bestaan. Het is tegelijkertijd zowel een getuigenis als een soort therapie en een culturele oefening.

Hij zei ooit: “Een goede schrijver zou zich nooit moeten settelen.” Hij is van mening dat een van de dingen die een persoon ertoe aanzetten om te schrijven, instabiliteit is. Anders zou er in principe namelijk geen reden zijn om andere mogelijke werelden in de literatuur voor te stellen.

Vrouw werkt op haar laptop

4. De geest van de atoombom

De atoombommen op Hiroshima en Nagasaki hebben een diepgaand effect gehad op Kenzaburō Ōe. Veel van zijn werken gaan dan ook over dit onderwerp.

Hier is echter een van de mooiste citaten hierover: “De belangrijke les uit het drama van Hiroshima is waardigheid.” Hier vertelt hij over de ijzeren wil van zijn volk om hun natie na deze verschrikkelijke gebeurtenis weer op te bouwen.

5. De daad van het liegen

Kenzaburō Ōe probeert geen morele lessen te geven in zijn literatuur. Hij biedt geen advies of richtlijnen voor hoe we ons zouden moeten gedragen. Toch zijn al zijn romans en essays gebaseerd op morele en ethische vraagstukken.

Een van de citaten van Kenzaburō Ōe luidt daarom als volgt: “Als je liegt om uit de problemen te komen, moet je het op zo’n manier doen dat je niet opnieuw hoeft te liegen als ze de waarheid te weten komen.”

Zoals je kunt zien, veroordeelt hij liegen niet, maar wijst hij er simpelweg op dat het niet de beste optie is. Hij gaat ervan uit dat de waarheid vroeg of laat altijd boven water komt, daar moet je volgens hem daarom rekening mee houden als je wilt liegen.

Citaten van Kenzaburō Ōe over liegen

Kenzaburō Ōe had ook een kind met een verstandelijke beperking. Nadat zijn zoon werd geboren, veranderde zijn leven volledig, evenals zijn schrijven. Wellicht is dit de reden waarom het lezen van zijn werk je het gevoel kan geven dat hij een auteur is die ervan droomt de betekenis van het onmogelijke te doorgronden.