August: Osage County, familie en psychische schade

oktober 27, 2019

Onze familie is ons uitgangspunt en heeft in veel gevallen ook na onze jeugd nog steeds invloed op ons. De film August: Osage County slaagt erin om een correct beeld te schetsen van een familie die verre van idyllisch is.

Van buitenaf lijkt deze familie perfect. Degenen die er deel van uitmaken, weten echter hoe de vork werkelijk in de steel zit. De familieleden voelen zich gevangen tussen hun liefde voor elkaar en het sombere panorama van een omgeving vol frustratie, jaloezie en concurrentiestrijd in plaats van liefde en bescherming.

Korte samenvatting van August: Osage County

Nadat de patriarch van het gezin zelfmoord pleegt, belt zijn vrouw haar drie dochters op om naar huis te komen en de begrafenis bij te wonen. Voor elk van de dochters roept deze terugkeer echter een hoop conflicten en wrok uit hun verleden op.

Hun vader was jarenlang een vluchteling en hun moeder is verslaafd aan drugs. Hun huwelijk was zeer destructief. Het enige dat hun vader deed was aan de eisen en klachten van zijn vrouw voldoen.

Hun moeder was van mening dat hij haar niet eerlijk behandelde. Ze strafte haar man omdat hij haar vele jaren geleden had bedrogen. Uit deze ontrouw kwam zelfs een kind voort. Dit is het grote familiegeheim.

Beide ouders groeiden op in armoede en werden flink mishandeld door hun ouders. Hierdoor zijn het harde mensen geworden die gewend zijn aan de ontberingen waar het leven vaak mee gepaard gaat. Beiden zijn er trots op dat ze gezegevierd hebben vanwege hun harde werk.

Ze hadden echter ook beiden de neiging om hun eigen verlangens te projecteren op hun dochters. Hoewel geen van de drie dochters aan deze verwachtingen lijkt te voldoen. De matriarch voelt diepe minachting voor haar drie dochters en twijfelt aan elke keuze die ze maken in het leven.

Een passief-agressieve moeder

De matriarch in August: Osage County is narcistisch. Ze heeft een passief-agressieve persoonlijkheid. Ze ziet alleen de fouten die haar dochters maken. Daarnaast verwijt ze hen de kansen die ze hebben, die zij nooit heeft gehad. De matriarch is manipulatief en overdreven dramatisch als haar trucjes niet zo uitpakken als zij graag had gewild.

De matriarch denkt dat ze met iedereen moet concurreren. Ze gebruikt elk stukje informatie dat ze over haar dochters krijgt, tegen hen. Elke positieve opmerking die ze maakt gaat gepaard met ‘verborgen’ negatieve opmerkingen.

De matriarch is een doorgedraaide vrouw die zich aangevallen voelt omdat haar dochters hun eigen leven leiden.

Ze probeert van alles om ervoor te zorgen dat haar dochters weer terug naar huis komen en hen te herinneren aan de ‘verplichtingen die ze hebben naar hun moeder toe’. Ze herinnert hen altijd aan het gegeven dat zij niks had en zorgt ervoor dat ze zich slecht voelen omdat zij te veel hebben.

De oudste dochter

De oudste dochter is altijd de bemiddelaar geweest tijdens familiecrises, zowel voor haar jongere zusjes als haar eigen ouders. Ze is erg controlerend, wat ook veel problemen veroorzaakte in haar eigen huwelijk, waardoor haar man uiteindelijk van haar scheidde. Niemand in haar familie weet echter dat ze is gescheiden.

Hoewel haar ex-man en dochter erg veel van haar houden, kunnen ze het niet uitstaan dat ze nooit eens kan ontspannen. Zelf ervaart ze erg veel innerlijke conflicten en wil ze absoluut niet dezelfde fouten maken als haar ouders.

De middelste zus

De middelste zus is in deze film degene die voor haar ouders zorgt. Ze is nooit getrouwd geweest en heeft niet veel met haar leven gedaan behalve voor haar ouders zorgen. Hierdoor ontwikkelde ze veel wrok ten opzichte van haar ouders en zussen. Ze heeft een zeer vreemde relatie met een half-nicht waar niemand iets van weet.

De matriarch is dankbaar voor het gegeven dat zij de verzorger is. Toch valt ze haar om de een of andere reden voortdurend aan. Daarnaast keurt ze haar af omdat ze vanwege haar ‘onvrouwelijke uitstraling’ nooit haar eigen gezin heeft grootgebracht.

Ze maakt haar zelfs belachelijk. Deze dochter vindt het uitermate moeilijk om met anderen om te gaan en lijkt een vermijdende persoonlijkheid te hebben ontwikkeld.

De jongste dochter

De jongste dochter in August: Osage County, lijkt volledig de weg kwijt te zijn. Ze is een erg kinderachtige en fragiele vrouw die voortdurend iedereen wil behagen om maar geaccepteerd te worden. Ze gaat haar hele volwassen leven van de ene relatie over in de andere, en neemt risico’s met mannen die haar helemaal niet goed behandelen.

De jongste dochter is een zeer emotioneel afhankelijke persoon. Ze probeert haar moeder er koste wat kost van te overtuigen hoe ‘gelukkig’ ze is en hoe perfect en idyllisch haar huidige relatie is.

De andere familieleden zien haar partner echter simpelweg als ‘het vriendje van het jaar’. Het is moeilijk om te zeggen op basis van de informatie die we in de film krijgen, maar het is heel goed mogelijk dat ze emotioneel niet volledig is ontwikkeld.

Scene uit August: Osage County

Patronen herkennen

De drie dochters zijn opgegroeid in een autoritaire omgeving. Hun ouders hebben nog nooit enige affectie voor hen getoond. Bovendien hebben ze altijd controle over hun levens willen uitoefenen. Hierdoor hebben ze allemaal een ongeorganiseerde hechting ontwikkeld, hoewel ieder van hen hier op een andere manier mee omgaat.

Wanneer ze echter geconfronteerd worden met familiecrises, vallen ze terug op ontkenning. Dit maakt het namelijk makkelijker voor hen om hun onoprechte gezinsomgeving hoog te houden.

Elk van hen heeft verschillende afweermechanismen ontwikkeld om te overleven. Kortom, het lijkt een ‘normale’ gezinsdynamiek voor buitenstaanders, maar in werkelijkheid is het gezin volkomen disfunctioneel.

Hoewel August: Osage County slechts een film is, schetst het wel een goed beeld van de psychische schade die gezinnen kunnen aanrichten.

Een paar maanden geleden analyseerde het Provinciaal Ziekenhuis van Castellón de August: Osage County tijdens een van zijn meta-trainingsseminars. Ze bekeken elk van de problemen vanuit een therapeutisch perspectief.

Veel mensen kunnen zich verhouden tot deze familierollen. Ze zouden grondiger moeten worden bestudeerd, voor het psychisch welbevinden van zowel de mensen die er in opgroeien als de mensen die er zelfs tijdens hun volwassen jaren nog onder lijden.