Wanneer we wrok koesteren, knaagt dat vanbinnen aan ons

· september 1, 2016

Een dochter komt thuis en zegt tegen haar vader:

– “Pap, ik kan onze buurvrouw niet meer uitstaan. Ik wil haar vermoorden, maar ik ben bang dat iemand erachter zal komen. Kun je me helpen?”

De vader antwoordt:

– “Natuurlijk schat, maar op één voorwaarde: je moet vrede met haar sluiten, zodat niemand jou verdenkt wanneer ze dood gaat. Je moet heel voorzichtig, vriendelijk, dankbaar, geduldig, warm en minder zelfzuchtig zijn, altijd dingen teruggeven en meer naar haar luisteren. Zie je dit poeder? Doe elke dag een beetje in haar eten. Dan zal ze langzaam sterven.”

30 dagen later zegt de dochter tegen de vader:

– “Ik wil niet meer dat ze dood gaat. Ik hou van haar. Wat nu? Hoe kan ik het effect van het gif stoppen?”

De vader antwoordt:

– “Maak je geen zorgen! Het poeder dat ik je gegeven heb was rijstpoeder. Ze zal niet sterven, want het gif zat al die tijd binnenin jou.”

“Wanneer we wrok koesteren, knaagt dat vanbinnen aan ons.
We moeten leren om vrede te sluiten met wie ons beledigd of gekwetst heeft.
We moeten leren om anderen te behandelen zoals we zelf behandeld zouden willen worden. We moeten leren om het initiatief te nemen om lief te hebben, om te geven, om te doneren, om te dienen, in plaats van alleen te willen winnen en worden gediend.”
-Anoniem-

Zonlicht

Wanneer iemand je pijn doet, is het alsof je bent gebeten door een slang. Maar het maakt niet uit of de wond groot of klein is, hij kan altijd worden gedicht en genezen.

Net zoals therapeut José Antonio García opmerkt, zijn de meest voorkomende giffen wraak, oog om oog en de zoektocht naar gerechtigheid tegen elke prijs. Deze giffen kunnen jarenlang binnenin ons werkzaam zijn en vanbinnen aan ons knagen, waardoor we geluk en hoop verliezen.

Het koesteren van wrok is menselijk. Maar vergeven ook. En het maken van fouten. Men zegt dat wie niet liefheeft, niet vergeeft. Het is de liefde die verantwoordelijk is voor vergeving. Liefde voor andere mensen, voor het leven, voor de wereld en voor onszelf.

Echte vergeving kan niet plaatsvinden als er geen liefdevolle bedoeling achter zit. Het primaire motief van vergeving kan vriendelijkheid of verantwoordelijkheid zijn, maar wat het ook is, de enige manier om het te bereiken is door middel van liefde.

In sommige opzichten, is vergeving een synoniem voor vrijheid. Als we niet worden tegengehouden door wrok, angst of haat richting iemand anders, is er niets meer dat het rechtvaardigt om opgesloten in de gevangenis van wrok te leven.

In feite zullen we alleen onze emotionele wonden hebben geheeld wanneer we praten over ons verleden en onze pijn zonder tranen te vergieten. Maar vergeving betekent niet dat we het verleden moeten wissen of dat we de pijn moeten vergeten. Vergeving is het creëren van een nieuwe manier om te onthouden en te kijken naar het heden en de toekomst.

Hartslag

Vergeving is nodig voor emotionele vrijheid

Vergeving is essentieel voor het bereiken van emotionele vrijheid en daarmee ook een gevoel van geestelijk welzijn. Het kan misschien veel moeite kosten, maar het is de enige manier om onszelf te genezen. Lees de volgende tips over hoe je dit kunt doen:

1. Erken je pijn

Dit is het enige dat je emotioneel afstand laat nemen en opnieuw empathie op laat bouwen richting de persoon die je pijn heeft gedaan. Door dit te doen, stel je jezelf in staat om te analyseren wat diegene zou hebben kunnen gemotiveerd om op die manier te handelen. Dit zal helpen om de noodzaak te verminderen om de ander de schuld te geven en te beschuldigen van het hebben van bepaalde bedoelingen.

2. Kies ervoor om te vergeven

Hiervoor zullen we de metafoor van de vishaak als voorbeeld gebruiken.

Als mensen ons pijn doen, is het alsof ze ons in de ingewanden hebben gespietst met een vishaak, waardoor we enorm veel pijn hebben. We willen dat ze hun verdiende loon krijgen, we willen dat ze voelen wat zij ons hebben laten voelen, we willen hen met dezelfde vishaak prikken: een daad van rechtvaardigheid die hen zou laten lijden zoals wij dat deden. We zouden dit doen, rekening houdend met alle pijn die ze ons hebben veroorzaakt en met de enorme  pijn het doet om aan deze haak te zitten. Als we proberen om hen aan de haak te slaan, zullen we er nog steeds zelf aan vast zitten. Als we erin slagen om hen aan de haak te slaan, zullen zij uiteindelijk tussen ons en het einde van de haak zitten, wat betekent dat we hen er eerst af moeten halen, voordat we er zelf vanaf kunnen komen.

Als we onszelf van de haak af halen, moeten we voorzichtig zijn om niet te dicht bij de andere persoon te komen of anders zullen ze ons er weer aan rijgen. En zodra we weer bij hen in de buurt komen, moeten we erop vertrouwen dat ze ons niet weer zullen kwetsen. Het is niet een gebrek aan lijden dat de beslissing rechtvaardigt, maar meer wat je wilt op de lange termijn.

Boom Knuffelen

3. Accepteer lijden en woede

Het is normaal om je boos te voelen en pijn te voelen, maar de enige manier om deze gevoelens te stoppen is door onze tegenstrijdige emoties, gevoelens en gedachten te verenigen.

4. Bescherm jezelf

Als we analyseren wat er gebeurd is en vergeving vrij baan geven, moeten we nog steeds oppassen voor tekenen van gevaar. We moeten bewust en alert zijn, zodat we onszelf kunnen beschermen tegen toekomstige schade.

5. Het is niet genoeg om te zeggen: “Ik vergeef je”

Iedere verklaring of expressie kan zonder betekenis zijn. Dit gebeurt veel; we denken dat we hen hebben vergeven, maar onze wrok blijft binnenin ons groeien.

Vergeving wordt niet gezegd; het wordt gevoeld. Als negatieve gedachten, gevoelens en emoties zich blijven herhalen, moeten we het hele proces overdoen. En dat blijft zo, totdat we ons kunnen ontdoen van de pijn die vanbinnen aan ons knaagt.

We moeten onze herinneringen met ons meedragen, maar niet onze pijn. Het leven zal zo veel gemakkelijker zijn als we het op deze manier leven.