Ferdinand Magellaan: biografie van een epische reiziger

november 5, 2019
Ferdinand Magellaan was een man van de zee, een avonturier. Hij had een voorgevoel over een doorgang die de Stille Oceaan en de Atlantische Oceaan met elkaar verbond. Toen hij de zeestraat overstak, die nu zijn naam draagt, schreeuwde hij het uit van vreugde, toen hij zag hoe kalm het water was, na zoveel kwellingen op zee.

Ferdinand Magellaan was de man die de eerste zeevaart om de wereld bedacht en uitvoerde. Hij moest wel heel veel moed hebben om zo’n reis te ondernemen, omdat er geen manier was om te weten wat hem te wachten stond. Zijn reis was echt een enorme prestatie.

In 2019 is het 500 jaar geleden sinds deze eerste wereldreis onder leiding van Ferdinand Magellaan. Hij liet zijn intuïtie zijn weg wijzen. In die tijd wist niemand zeker of er een doorgang was tussen de Atlantische Oceaan en de Stille Oceaan in Zuid Amerika, maar Magellan geloofde dat dit er moest zijn.

“De kerk zegt dat de aarde plat is, maar ik weet dat deze rond is. Want ik heb de schaduw van de aarde op de maan gezien en ik heb meer vertrouwen in de schaduw dan in de kerk.”

-Ferdinand Magellaan-

Hoewel Magellaan deze poging om de wereld rond te zeilen niet kon voltooien, kwam hij wel heel dichtbij. Uiteindelijk was het niet de zee die hem tegenhield. Het was zijn vroegtijdige dood na een leven vol gedurfde avonturen.

Het schip van Ferdinand Magellaan

Het vroege leven van Ferdinand Magellaan

Magellaan werd geboren in Porto, Portugal, in 1480. Hij was de zoon van edelen, wat betekende dat hij een hoogwaardige opleiding kreeg. Hij studeerde voornamelijk cartografie en navigatie. Tijdens zijn studie woonde hij in Lissabon. Hij begon al op jonge leeftijd te reizen.

Toen hij 25 jaar was ging hij naar India. Daarna maakte hij nog vele andere reizen. Het was tijdens een van deze reizen dat hij een slaaf kocht: Enrique van Malakka. Veel mensen zeiden dat hij eigenlijk de eerste was die de hele wereld rondging, omdat hij, anders dan Magellaan, hij tijdens die reis uiteindelijk naar Europa terugkeerde.

Op een gegeven moment reisde Magellaan naar Marokko, waar hij tijdens een gevecht gewond raakte aan zijn voet. Toen hij terugkeerde naar Portugal, raakte hij uit de gratie bij koning Manuel I. Door deze spanning ging hij zijn geluk beproeven in Spanje. Eenmaal daar zorgde hij ervoor dat Carlos I hem machtigde om naar India te varen.

Een epische reis

Op 10 augustus 1519 begon Ferdinand Magellaan aan zijn reis. Hij had vijf schepen onder zijn bevel: Trinidad, San Antonio, Concepción, Victoria en Santiago. Zijn bemanning bestond uit 270 man.

Zijn expeditie voerde hem langs de noordkust van Afrika naar Sierra Leone. Daarvandaan ging hij naar het westen en bereikte hij uiteindelijk de kusten van wat nu Rio de Janeiro is.

Later kwam hij de Río de la Plata tegen, waarvan hij ten onrechte dacht dat het de doorgang was waarvan hij een voorgevoel had gehad. Hij was zo teleurgesteld toen hij erachter kwam dat dat niet het geval was.

Uiteindelijk kwam hij midden in de winter aan bij de baai van San Julian. Hij besloot dat ze daar zouden wachten tot het weer zou verbeteren, omdat het moraal aan boord erg laag was. De kapiteins van zijn schepen planden zelfs een muiterij tegen hem. Hij betrapte ze echter op tijd en besloot een aantal van hen te ontslaan en anderen aan hun lot over te laten.

Een vervulde droom

In het voorjaar van 1520 konden ze opnieuw beginnen en vonden ze uiteindelijk de doorgang waar hij al zo lang van had gedroomd. Daar was het: de snelste weg naar de ‘zuidelijke zee’, wat men destijds de Stille Oceaan noemen.

Het oversteken van die enorme oceaan was een absolute kwelling geweest, maar aan de andere kant was de zee kalm. Dat is waardoor het zijn naam “Stille” kreeg. Het grappig is dat het eigenlijk de meest woeste oceaan op aarde is. Historici zeggen dat Magellaan huilde van vreugde toen hij zag dat de zee zo kalm was.

Die zeestraat is vernoemd naar Magellaan. Van daaruit zeilde hij naar het noorden langs de Chileense kust. Daarna gingen ze terug naar open zee, verder naar het westen.

De Stille Oceaan

De laatste prestatie van Ferdinand Magellaan

Helaas werd alles ingewikkeld. De bemanning had een tekort aan voedsel en water. Antonio Pigafetta, een historicus op deze expeditie, beschreef het als volgt:

“Het brood dat we aten was veranderd in een stofwolk vol wormen die de kern hadden geconsumeerd. Het had ook een ondraaglijke stank omdat het vol zat met rattenurine. Het water dat we dronken was stilstaand en stonk. De enige manier voor ons om niet van de honger te sterven was door de stukjes leer die op de mast zaten te eten.”

Ze kwamen uiteindelijk toch aan op het Eiland van de Dieven, wat waarschijnlijk nu bekend staat als Guam. Ze konden daar voedsel en water inslaan. Toen ze klaar waren, vertrokken ze weer en ontdekten ze een ander archipel, die ze Filipijnen noemden, ter ere van koning Felipe II van Spanje.

De inheemse bevolking van de eilanden waren tegen de aanwezigheid van de zeevaarders en ze vochten bloedige gevechten tegen hen. Het was tijdens een van deze gevechten dat Ferdinand Magellaan stierf in 1521.

De prestatie om de hele wereld rond te zeilen moest worden voltooid door de overgebleven bemanning. De dood belette hem zijn levenslange doel te bereiken.

  • Toribio-Medina, J. (1913). El Descubrimiento del Océano Pacífico: Vasco Núñez de Balboa, Fernando de Magallanes y sus Compañeros. Tomo II: Documentos Relativos a Núñez de Balboa. Santiago de Chile: Imprenta Universitaria.