Moet ik blijven, of weggaan?

juli 14, 2018 in Psychologie 0 gedeeld
Meisje in het bos

Moet ik blijven of weggaan? Slechts enkele kruispunten met betrekking tot ons bestaan brengen ons zoveel twijfel en angst als deze. We weten dat het in sommige gevallen teveel gevraagd is om te blijven, en dat weggaan het teruggaan naar je ware zelf zou betekenen. Deze vuistregel is echter niet op alle situaties van toepassing. Hoe weet je dan wat de juiste keuze is?

We zouden allemaal het liefste altijd de juiste beslissing willen nemen en met onfeilbare precisie onze stappen zetten. Helaas — hoe graag we het ook willen — wordt niemand geboren met een perfect afgesteld kompas dat ons door het leven kan leiden. Dat is tevens onze grootste kracht en het avontuur van het leven: het creëeren van ons eigen pad, met vallen en opstaan.

De enige fout die we daadwerkelijk kunnen maken, is het niet nemen van beslissingen; het overhandigen van de teugels aan het toeval en het beetje controle dat we hebben opgeven. Als we vast blijven zitten in onze angst, worden we vanzelf onbeweeglijk, net zoals verroeste schepen tegen de kust van ons leven. Mensen die echter een richting boven een ander kunnen verkiezen, zullen in staat zijn om te leren van die keuze. Dit is het belangrijkste onderdeel van het hele proces.

“Het is heel waarschijnlijk dat de beste keuzes niet de uitkomst zijn van het nadenken over iets, maar het resultaat van een emotie.”

-Eduard Punset-

Walvis in de lucht

Het ene bestaat niet per definitie zonder de ander

Mensen worden gedwongen om haast continu keuzes te maken. We kiezen of we zelf ergens naar toe willen rijden of het openbaar vervoer pakken, of we koffie of thee willen, of we bij een vriend willen blijven of naar huis gaan, of we nog wat meer geld sparen of direct datgene wat ons hartje begeert gaan kopen. Deze banale beslissingen vergen over het algemeen niet veel moeite omdat we we hierbij weinig te verliezen hebben.

De besluiten die meer emotioneel gewicht dragen, zijn degenen waardoor we ons sneller uit balans voelen. Of het nou gaat om het weggaan bij je partner (of juist niet), om het opzeggen van je baan om een andere te zoeken, om naar het buitenland te vertrekken en een nieuw hoofdstuk te beginnen… Keuzes zoals deze wakkeren iets aan dat psychologen een ‘loss aversion’ (‘aversie tegen verlies’) noemen. Het is dan net alsof er een alarm binnen ons afgaat dat ons waarschuwt voor dreigend gevaar waar we niet op voorbereid zijn.

Moet ik blijven, of weggaan?

Wanneer je jezelf dus vraagt ‘Moet ik blijven, of weggaan?‘, helpt het om een paar dingen van tevoren te begrijpen:

  • Het maken van een keuze hoort geen synoniem te zijn voor verlies of overgave. Het moet resulteren in winst. Een voorbeeld: je hebt een baan waar je je thuis voelde en je goed werk verrichte opgezegd om ergens te gaan werken waar je meer verdiende. Op deze nieuwe plek ervaar je echter minder persoonlijke voldoening, waardoor deze algehele situatie meer als een persoonlijk verlies zal aanvoelen.

Blijven of weggaan?

  • Nog een voorbeeld: als je kiest om je partner een tweede kans te geven, is dat vaak een uitstel van executie. Je rekt een onmogelijke relatie nog wat verder, wat een persoonlijk verlies wordt omdat je jezelf kwetst. Vergeet niet dat je vastklampen aan iets nog veel pijnlijker kan zijn dan het loslaten ervan.

Het antwoord ligt in jezelf

Soms denk je teveel na over deze vraag. Zoveel, in feite, dat het een nevelig concept wordt. Hierdoor wordt je levenskwaliteit verlaagd en nemen je angst en twijfel tastbare vormen aan, zoals:

  • Slapeloosheid
  • Spijsverteringsproblemen
  • Hoofdpijn
  • Kleine kwaaltjes en pijntjes
  • Stemmingswisselingen
  • Hartkloppingen
  • Moeite met concentreren

Wanneer je geest niet gekalmeerd kan worden, loopt deze niet meer synchroon met je lichaam. Zo ontwikkel je lichamelijke onevenwichtigheden. Dit is een helder teken dat je een serieus probleem hebt dat moet worden opgelost. Om de situatie op de best mogelijke manier te confronteren, volgen hieronder een paar suggesties om over na te denken.

Vrouw tussen twee werelden

Twee componenten van een goede beslissing

Je hebt waarschijnlijk iemand wel eens horen zeggen dat het beste antwoord altijd binnenin jezelf ligt. De zoektocht hiernaar op zich betuigt van een zekere mate moed en vergt een methodische manier van zelfverkenning. Het probleemoplossende model van Thomas D’Zurilla en Marvin Goldfried is hier een passend voorbeeld van. Het is een simpele maar inspirerende theorie waarbij het nodig is dat je twee grote stappen onderneemt:

  • Meet een dappere en positieve houding aan. Wanneer je een probleem confronteert, speelt je houding hierbij een enorme rol. Denk even terug aan wat we aan het begin van dat artikel zeiden over het richten van al je handelingen naar je persoonlijke winst. Het nemen van een besluit betekent niet dat je alles kwijt hoeft te raken. Er moet altijd een winst tegenover je beslissing staan; iets dat je geluk brengt en je innerlijke balans aanmoedigt.
  • Herformuleer je leven. Er zal ooit een tijd komen wanneer je enige optie is om jezelf opnieuw uit te vinden. Je herschrijft je verhaal, je zet nog een stap vooruit en komt uiteindelijk des te sterker, nieuwer en met een nieuwe gloed tevoorschijn.

Wanneer je dus met de eeuwige vraag, ‘moet ik blijven, of weggaan?‘, wordt geconfronteerd, weet dan dat er niet altijd een correct antwoord bestaat. Het is niet zo dat de ene richting een weg belegd met goud biedt en de ander een van hete kolen. Je kunt het meeste maken van het pad dat je kiest als je prioriteiten maar duidelijk zijn. Door middel van je eigen inspanning kun je de realiteit een meer aangename vorm geven.

Uiteindelijk kiezen we allemaal ons eigen pad.

Bekijk Ook