Het leven is goed voor degenen die weten hoe ze moeten lachen

· november 26, 2017

Het leven is goed wanneer we weten hoe we er het meeste uit kunnen halen en we moedig genoeg zijn om het ten volle te leiden, door al die zogenaamde grenzen die mensen ons opleggen te overwinnen. Het leven is het beste wanneer mensen vol overtuiging en vrijuit kunnen lachen, zonder zorgen en tot het overal pijn doet.

Gelach is irrationeel en nauw verbonden aan het mens-zijn. ‘Lachen’ is het goedkoopste en meest oprechte middel dat we hebben om de problemen van het leven te confronteren, om de goede momenten te vieren en om leven en adem te geven aan de mensen om ons heen.

“De lach is een ware levende kracht, de enige kracht die het onbeweeglijke kan bewegen.”

-Orison M. Marden-

Want als we lachen lijkt het alsof we alles aankunnen, alsof we wat vrijer zijn en alsof we genoeg kracht hebben om door te gaan. Om deze reden en nog vele andere: het leven is zo goed wanneer mensen weten hoe ze moeten lachen! En ons leven is zo goed wanneer we het doen!

Mensen die alles laten stralen wanneer ze lachen

Mensen die weten hoe ze moeten lachen dragen hun licht altijd bij zich, waar ze ook naartoe gaan: het schijnt op de mensen om hen heen en verlicht elke plek die ze bezoeken. Dat is waarom dit soort mensen weten hoe ze het zonnetje kunnen zijn op regenachtige dagen en hoe ze jou gelukkig kunnen maken zelfs wanneer jij dit niet wilt zijn! Dit zijn de mensen die jou aan het lachen maken, zelfs als je daar in de verste verte geen behoefte aan lijkt te hebben.

Het Leven Is Goed Voor Deze Vrouw Die Hardop Lacht

Ook jij weet vast en zeker hoe het voelt om iemand in je leven te hebben die jou aan het lachen zal maken. Waar je ook bent, dichtbij of ver weg, die persoon zal altijd met je meegaan, maakt niet uit waarnaartoe.

“Jij, kleine veldleeuwerik in mijn huis, lach hardop. Het gelach in jouw ogen is het licht van de wereld. Lach zo hard dat wanneer mijn ziel het hoort deze fladdert van vreugde. Jouw gelach bevrijdt mij, het geeft me vleugels. Het neemt mijn eenzaamheid weg, en bevrijdt me uit mijn gevangenissen. Terwijl je vliegt verlicht je mijn hart.”

-Miguel Hernández-

Verslaafd aan mensen die ervan houden om te lachen

Het soort mensen waarover we het hebben, de mensen die het leven zo goed maken, creëren eigenlijk een soort verslaving. Er zijn mensen die in ons leven zijn omdat ze, bovenal, weten hoe ze ons aan het lachen kunnen maken. Ze hebben die speciale gave die hen precies vertelt wanneer en hoe ze het moeten doen.

Hun gelach werkt helend, het brengt vrede, aanmoediging en veiligheid op ons over. Sterker nog, het toelaten van een lach is bijna altijd iets positiefs, want wanneer we dit doen is het alsof we een aureool van levensenergie toelaten die onze emoties beroert en hen op hun best achterlaat.

Iemand die weet dat zijn gelach ook ons aan het lachen zal maken verdient veel goeds in zijn leven, omdat hij ons helemaal voor niets een deel van zichzelf geeft. We zullen nooit die glimlachen vergeten die ons het gevoel gaven of geven dat we leven.

Twee Wolkjes Samen Onder Een Paraplu

Lach naar het leven en laat het leven terug lachen

Het beste dat we kunnen doen met al die mensen die ons helpen lachen, is om ze te gebruiken als inspiratie voor onze levens: ook wij kunnen ervoor zorgen dat het leven goed voelt. Als we dit leren, dan zullen de slechtste dagen in ons leven de dagen zijn waarop we ons alleen maar meer gedreven voelen om ons slechte humeur te overwinnen en de omstandigheden zo goed als we kunnen te confronteren.

Op die grijze dagen, zullen we moeten leren om als de zon te zijn: lachen om die dingen te wissen en vergeten die ons het meeste kwetsen, is de beste manier om vooruit te komen. Het leven wacht niet, het dendert altijd door: onze houding is de enige sleutel die zelfs de moeilijkste situaties kan omzetten in een positieve les, en helpt ons om te leren hoe we als overwinnaar en met een lach op ons gezicht kunnen terugkeren nadat we ze overwinnen.

“[..] Ontzeg me het brood, de lucht,
het licht, de lente,
maar nooit jouw lach,
of ik zal sterven.”

-Pablo Neruda-