5 verontrustende citaten van Diogenes de cynicus

· augustus 2, 2018

Deze citaten van Diogenes de cynicus vertellen ons over één van de meest waarheidsgetrouwe filosofen aller tijden. Dat wil zeggen, iemand met een sterke wil om de wereld te begrijpen en om de waarheid te achterhalen alleen maar omdat hij de waarheid liefheeft. 

Veel van de citaten van Diogenes de cynicus zijn niet bewaard gebleven want hij heeft ze nooit opgeschreven. Degenen die het tot nu toe hebben overleefd, komen echter van zijn volgelingen, vooral zijn naamgenoot, Diogenes Laërtius, die de taak kreeg om een aantal van zijn uitspraken te verzamelen.

“Wijsheid dient als een rem op de jeugd, als troost voor de ouderen, als rijkdom voor de armen en een versiering voor de rijken.”

– Diogenes van Sinope –

Diogenes van Sinope

Deze filosoof werd geboren in Sinope en werd beroemd in Athene. Wat hem onderscheidde was zijn grote afstandelijkheid van het wereldse leven. Hij hield vooral van vrijheid en bovendien was hij niet bang om de waarheid te vertellen aan machtige mensen. Er werd gezegd dat hij in een ton leefde en velen dachten dat hij een bedelaar was. Dit zijn enkele van zijn bekendste citaten:

Meisje met pijl en boog

1. Citaten over belediging

Eén van zijn citaten zegt: “Belediging beschaamt de spotter, niet degene die het ontvangt.” Het betekent dat de spotter vaak de gekwelde persoon is, niet degene die het doel is van hun beledigingen.

Diogenes stond erom bekend dat hij zeer harde woorden gebruikte om de waarheid over te brengen. Zijn beweringen hadden echter betrekking op dubbele normen en een gebrek aan ethiek. Hij probeerde de persoon niet aan te vallen, maar betwistte alleen zijn moralen.

2. Citaten over vleiers

Eén van zijn volgelingen, Hecaton, schreef één van de citaten op die hij het meest zei: “Het is beter om te vallen op kraaien dan op vleiers, want in het ene geval word je verslonden wanneer je dood bent, in het andere geval terwijl je leeft.”

Deze filosoof haatte vleierijen. Hij werd beroemd omdat Alexander de Grote hem zocht, aangetrokken door zijn roem. Hij stelde zich voor aan Diogenes en vroeg hem of hij iets nodig had. Hoewel het moeilijk te geloven is, vroeg Diogenes hem om te vertrekken omdat hij het zonlicht blokkeerde.

3. Citaten over totale onthechting

Er wordt gezegd dat Diogenes ooit stopte om een kind te observeren dat water verzamelde en dronk met zijn handen. De filosoof had heel weinig bezittingen, maar hij had wel een beker. Toen hij het kind zag zei hij: “Een kind heeft me in eenvoud overtroffen” en hij gooide de beker weg.

Bij een andere gelegenheid merkte hij op dat een kind zijn eten op een blad at. Het waren linzen, maar hij gebruikte brood als een lepel. Diogenes imiteerde hem, gooide zijn kom weg en begon vanaf dat moment zo te eten.

Meisje en de maan

4. Citaten over zwijgen en praten

Dit is één van de citaten van Diogenes de cynicus die geen betrouwbaar auteurschap heeft. Er staat: “Zwijgen is hoe je leert om te luisteren; luisteren is hoe je leert om te spreken; spreken is hoe je leert om te zwijgen.”

Als het citaat niet van Diogenes is, is het nog steeds consistent met zijn denken. Het betekent dat communicatie een complex proces is waarbij luisteren belangrijk is. Eerst moet je leren spreken, en weten hoe je moet spreken betekent begrijpen terwijl je stil bent.

Arme man en honden

5. Citaten over liefdadigheid en zijn belangen

De geschiedenis vertelt ons dat een Athener, onder de indruk van de mate van armoede waarin Diogenes leefde, naar hem toe kwam en vroeg: “Waarom geven mensen aan bedelaars en niet aan filosofen?”

Diogenes dacht even na en antwoordde: “Omdat ze denken dat ze op een dag kreupel of blind kunnen zijn, maar nooit verwachten dat ze zich tot de filosofie zullen wenden.” Dit is een ingenieuze manier om te zeggen dat naastenliefde wordt geïnspireerd door een soort egoïsme dat vooral de hulp geïnspireerd door zulk egoïsme voedt. Er is alleen een gebrek aan deugden. Geen mededogen, alleen angst.

In de tijd van Diogenes werden filosofen zeer gewaardeerd. Hij had als een protegé van de edelen kunnen leven, genietend van luxe en privileges. Hij koos er echter voor om de hoogste graad van oprechtheid te bereiken. Dit is tenslotte de reden waarom hij nog steeds herinnerd wordt.