Ik bevrijd jou van mij

30, december 2016 in Emoties 0 gedeeld
Ik Bevrijd Jou

Het komt wel goed met me, dat verzeker ik je. Ik heb veel mensen gevonden die me aan het lachen maken. Ik heb mezelf opnieuw gevonden, in de ochtenden, wanneer jij er niet bent voor de koffie; in de middagen, wanneer ik thuiskom van mijn werk en er niemand onder de lakens ligt.

Het komt wel goed met me, geloof me. Het gaat prima, ook al zie ik je elke tien seconden in elk café, elke keer dat ik door de lakens woel op zoek naar iets om tegenaan te leunen. Ik zeg het je: hier zijn is niet hetzelfde als bij mij zijn. Je bent er niet meer, maar je bent nog steeds bij mij.

Het gaat prima; ik heb mezelf opengesteld voor nieuwe herinneringen waar jij geen onderdeel van zult zijn. Maar ik geef toe dat ze niet genoeg zijn om me te beschermen tegen de kou die ik voel.

Je bent er niet meer, maar ik zie je overal

Schrijven is de moeilijkste en meest laffe manier die ik ken om jou te vertellen dat ik je met mijn hele hart mis, maar dat ik mijn leven moet leiden – net zoals jij dit doet zonder mij. Dat wil zeggen: als we niet meer één kunnen zijn, dan kunnen we maar beter leren hoe we onszelf kunnen zijn. Mensen zeggen tegen me dat wie met mij wil zijn hoort te accepteren dat ik ben wie ik ben.

Het is lang geleden dat je hier was, maar ik blijf je overal waar ik heenga zien. Het is de schuld van al die plekken die de gevoelens die ik nog altijd voor je heb in mij naar boven brengen. Ze bevatten nog altijd al het geluk dat daar ooit was, omdat ondanks alle slechte dingen, er dingen zijn die ons echt aan het lachen maakten.

Vergane Liefde

Het zal moeilijk zijn om elkaar niet meer te zien, maar het beste advies dat ik ons kan geven is om zo sterk te zijn als hoe we waren toen we hieraan begonnen. Ik weet dat het niet hetzelfde is, ik weet dat jij daar bent en ik hier, maar we kunnen dit. Ik kan dit.

Ik bevrijd jou van mij

Mensen hebben mij ook verteld – en dit is de echte reden waarom ik dit schrijf – dat de beste manier om een einde te maken aan de pijn is door het vrij te laten. En dus bied ik jou, zonder wrok en zonder haat, alle vrijheid die je nodig hebt. Ik heb het niet over dingen die al duidelijk zijn, die je al eerder gehoord hebt; ik wil jou werkelijk laten zijn, zonder schuld, spijt of tranen.

Dat is waarom we het beste alles kunnen vergeten, voor nu tenminste. We vergeten al die zondagen bij jou thuis, alle films die we samen hebben gekeken en waarbij ik altijd in slaap viel, al die maaltijden die we niet meer zullen delen. Laten we al die dromen die we nooit hebben bereikt loslaten… mijn slechte humeur dat jou ervan weerhield om te lachen, ons verdriet, ons geluk. Laten we de bladzijde omslaan.

Verdriet

Laten we vaarwel zeggen tegen al die steden die we samen bezochten, tegen al die eerste keren die ook de laatste keren zullen zijn, tegen wat je me geleerd hebt en wat ik jou had kunnen leren. Laten we vanaf nul beginnen. Ik bevrijd jou van mij, op dezelfde manier als ik elke plek die ons ooit gezien heeft en nu niet langer ziet bevrijd.

Ik zeg vaarwel zonder volledig te weten hoe dit hoort, omdat ik weet dat ik het moet doen als jij niet degene wil zijn die vaarwel tegen mij zegt. Ik weet zeker dat iedereen het met me eens is: als we niet kunnen zijn hoe we ooit waren, dan is het gezondste wat we kunnen doen iets anders zijn; en als er geen manier bestaat om te zijn, dan is helemaal niet zijn het enige wat ons nog kan helpen.

“Vandaag, bevrijd ik jou.

Ik bevrijd jou van mij,

van mijn problemen,

van die eindeloze zondagmiddagen,

van mijn verschrikkelijke verjaardagen,

van niet weten wat ik je kan geven

dat jij nog niet hebt of niet zult verliezen.

Ik bevrijd jou van mijn teleurstelling,

van jouw karma,

van mijn nieuwe verhalen,

van de tegenstrijdigheid die me overnam

en die ik toonde.

Ik bevrijd jou van mijn telefoontjes,

van mijn puinhoop,

van mijn haar,

Chinees, lang en onverzorgd

waar jouw vingers in verstrikt raakten, wat mij pijn deed.

Ik bevrijd jou van mijn bewustzijn,

van het vallen en het opstaan,

van deze ontsnapping.

Ik bevrijd jou van de weglatingen,

puntjes die gevolgd worden

door vraagtekens of uitroeptekens,

op één lijn met alle orthografische regels die ooit waren en nog komen moeten.

Ik bevrijd jou van de deur die jij net dichtdeed,

zodat je weg kunt gaan,

zodat je me kunt verlaten,

zodat je me van veraf kunt zien en me met de dag steeds minder kunt willen,

ook al raakt dit mij in het diepste deel van mijn hart.”

-Mario Benedetti-

Bekijk Ook