Drie prachtige Chinese fabeltjes

· februari 21, 2019

Bijna alle Chinese fabeltjes, vooral de oudste, zijn korte verhalen die geweldige lessen bevatten. Mensen hebben ze van generatie op generatie doorgegeven en veel ervan worden vandaag de dag nog steeds verteld. In dit artikel delen we daarom drie van de mooiste Chinese fabeltjes.

Veel Chinese fabels zijn niet opgeschreven, maar werden mond-tot-mond verspreid. Ze vertegenwoordigen een didactische manier om de belangrijkste waarden van de oosterse cultuur door te geven aan de nieuwere generaties.

Vandaag maken we van de gelegenheid gebruik om drie traditionele Chinese fabels te delen. Elk van deze fabels heeft als doel om mensen eraan te herinneren hoe belangrijk het is om waarden te hebben en wat voor gevolgen een gebrek aan waarden kan hebben. Hier zijn ze dan, geniet ervan!

Drie prachtige Chinese fabeltjes

De meeuw en vriendelijkheid

Tekening van een meeuw

In een oud koninkrijk woonde er een rijke en krachtige man die van meeuwen hield. Elke ochtend stond hij op en keek hij naar de zee, die vlak bij zijn huis lag. Zo kon hij urenlang kijken naar die witte vogels waar hij zoveel bewondering voor had.

Op een dag vond hij een zeemeeuw op zijn terras. Hier schrok hij erg van waardoor hij er meteen naartoe rende om ernaar te kijken. De man zag dat de meeuw gewond was. Vervolgens tilde hij de meeuw op en beval hij zijn artsen om het dier te genezen. Gelukkig was hij niet ernstig gewond en herstelde hij vrij snel. De man was extatisch.

Hij had zoveel bewondering voor de meeuw dat hij besloot om hem te entertainen. Ook liet hij zijn mensen het beste voedsel voor de vogel bereiden: fazant, exotisch vlees, heerlijk fruit en allerlei lekkernijen.

De zeemeeuw at echter niets. De man probeerde keer op keer om de vogel te laten eten, maar hij bleef weigeren. Zo gingen er drie dagen voorbij waardoor de vogel uiteindelijk stierf.

Dit Chinese fabeltje leert ons dat niet alle liefde ook echte liefde is. Soms heeft het eerder te maken met egoïsme. De man in dit verhaal dacht dat de zeemeeuw dezelfde dingen leuk zou vinden als hij. Hij was dus eigenlijk alleen maar bezig met zichzelf, in plaats na te denken over wat de meeuw echt nodig had.

Tekening van het oude China

De man die niemand zag

In het oude koninkrijk Qi leefde een man die een onverzadigbare drang naar goud had. Helaas was hij erg arm en verdiende hij met zijn werk niet veel geld. Hij had amper genoeg om te overleven. Toch bleef hij gefascineerd door het idee om goud te hebben.

Deze man wist dat veel kooplieden op de markt mooie gouden beeldjes verkochten. Voorwerpen die bedoeld waren voor prachtige schoorsteenmantels. De rijke mannen van de stad gingen naar de markt om naar de beeldjes te kijken. Soms kochten ze er één en soms niet.

Op een dag kwam de man op het idee om een ​​van die beeldjes die zo mooi sprankelden in de zon gewoon te stelen. Hij trok zijn beste kleding aan en deed zijn mooiste accessoires om en ging naar de markt.

Hij deed alsof hij gewoon naar de gouden beeldjes keek, maar toen pakte hij er één en sloeg hij op de vlucht. Helaas werd hij echter al heel snel weer gepakt.

De twee bewakers vroegen hem waarom hij ervoor had gekozen om het beeldje op klaarlichte dag te stelen met honderden getuigen om zich heen. De man zei dat hij niet eens over die dingen had nagedacht. Hij wilde gewoon een van die beeldjes hebben en dat was het. Dit is een van die Chinese fabeltjes die gaat over hoe blind hebzucht ons soms kan maken.

De man die geobsedeerd was door draken

Er was eens een man die geobsedeerd was door draken. Hij had veel bewondering voor hun vorm en voor hoe ze eruitzagen. Hij raakte al opgewonden bij het zien van een afbeelding van een draak, die vuur kon spuwen en zo al zijn vijanden kon doden.

Deze man was zo geobsedeerd door draken dat hij elk verhaal waar deze beesten in voorkwamen uit zijn hoofd leerde. Ook had hij alle muren en plafonds in zijn huis vol geschilderd met afbeeldingen van draken. Hierdoor leek zijn huis net een tempel voor draken.

Twee vechtende draken

Op een avond, toen hij het het minst verwachtte, barstte er een drakenkop door een van de ramen van zijn huis. Zonder de man de tijd te geven om te reageren, begon de draak overal vuur te spuwen.

Als gevolg rende de man al schreeuwend weg. Dit is een van die Chinese fabeltjes die ons leert om van concrete realiteiten te houden in plaats van de fantasieën die we in onze geest creëren.

Chinese fabeltjes zijn heel charmant omdat ze ons laten zien hoe belangrijk sociale waarden zijn