Annie Wilkes, liefde en obsessie

· januari 6, 2019

Kathy Bates heeft in ontzettend bekende films gespeeld, zo was zij te zien als ‘The Unsinkable Molly Brown’ in Titanic en de ongelukkig getrouwde Evelyn Couch in Fried Green Tomatoes. Het grootste succes van de Amerikaanse actrice is echter Misery. Bates won de Academy Award voor Beste Actrice voor haar schitterende vertolking van de psychopathische Annie Wilkes.

Wat maakt Annie Wilkes zo speciaal? Vaak intrigeren, verontrusten en fascineren slechteriken ons. Ze wekken gewoonlijk de belangstelling van het publiek en ervaren ook afwijzing. De aantrekkingskracht van Annie Wilkes is echter anders dan wat we vaak bij de meeste slechteriken zien.

Het lijkt zo echt, zo waar, zo angstaanjagend. Wie had gedacht dat een gepensioneerde verpleegster die hoofd was van een kraamafdeling zo door en door gruwelijk kan zijn?

Wie is Annie Wilkes?

Annie Wilkes is een personage met een complexe, agressieve, obsessieve en bipolaire persoonlijkheid. Wat ze naar de buitenwereld projecteert, is echter iets heel anders.

De film Misery (1990), geregisseerd door Rob Reiner, is gebaseerd op de gelijknamige roman van Stephen King. In de roman wordt het verleden van het personage verder bestudeerd en worden enkele gegevens die in de filmversie zijn weggelaten verduidelijkt.

De vertolking van Kathy Bates is echter zo subliem dat ze de perfecte belichaming van deze slechterik blijkt te zijn. Als geen ander wekt zij de publieke belangstelling en houdt ze ons in haar huiveringwekkende greep. Het is alsof wij het zelf zijn die aan de martelingen onderworpen worden die de geliefde schrijver Paul Sheldon onderging.

Bates ontving voor haar interpretatie veel goede recensies van zowel het publiek als filmcritici. Ze is niet alleen de eerste vrouw die de Academy Award voor Beste Actrice in een thriller ontving, haar vertolking is ook een van de beste vrouwelijke rollen aller tijden.

Als je de film niet hebt gezien of de roman van Stephen King niet hebt gelezen, raden we je aan om dit artikel niet verder te lezen. We zullen namelijk diep in de gestoorde persoonlijkheid van Annie Wilkes duiken.

Te midden van een zware sneeuwstorm, verongelukt Paul Sheldon, de beroemde schrijver van de roman Misery. Annie Wilkes, zijn zelfverklaarde ‘number 1 fan’ redt hem. Op een onherbergzame plek begint een verstikkend en gruwelijk echt horrorverhaal.

Annie Wilkes, puur kwaad

Wilkes is een vrouw van middelbare leeftijd, corpulent, vrij nuchter. Ze ziet er heel eenvoudig uit. Vanwege haar uiterlijk zouden we kunnen zeggen dat ze een conservatieve vrouw is: ze draagt ​​geen make-up, heeft een eenvoudig kapsel en het enige dat opvalt aan haar kleding is een klein gouden kruisje dat om haar nek hangt.

Het kruisje, en alles waar het voor kan staan, geeft ons wellicht een idee van de persoonlijkheid van Wilkes.

Dit kleine symbool dat we associëren met het katholicisme en daarmee de waarden van religie, staat echter in schril contrast met Annies ware persoonlijkheid. Ze lijkt een eenvoudige en rustige vrouw te zijn die op een kleine boerderij leeft.

De boerderij is aangekleed met enigszins oubollige elementen, zoals haar verzameling kleine porseleinen beeldjes. Hoe oubollig het echter ook mag lijken, zo berekenend is het. Wilkes kan zelfs de geringste verandering in de aankleding waarnemen, waaruit haar obsessieve persoonlijkheid duidelijk wordt.

Annie Wilkes

Het begin van de ellende

Aanvankelijk geloofde Paul Sheldon dat hij veilig was. Nadat hij bij een ongeval gewond was geraakt, werd hij wakker in het huis van een gepensioneerde verpleegster die een fan van zijn werk bleek te zijn. Ze beloofde voor hem te zorgen en hem te helpen herstellen.

Ze vertelde hem dat ze zijn familie en het ziekenhuis al had geïnformeerd over wat er was gebeurd. Ook vertelde ze hem dat ze, zodra ze de wegen zouden openen, hem naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis kon brengen.

Maar niets is minder waar. Beetje bij beetje vertoont Wilkes tekenen van een bipolaire stoornis: van een vriendelijke toon en overmatige vriendelijkheid tot aanvallen van hysterie, boosheid en agressie.

Wilkes werd woedend toen ze ontdekte dat Paul Sheldon besloten had om Misery Chastain in zijn nieuwste roman te doden. We ontdekken dat deze agressieve en obsessieve persoonlijkheid altijd al heeft bestaan bij Wilkes.

De eenzame Wilkes heeft een enorme kinderachtige kant, die graag over fictieve personages fantaseert. Ze ontdekte de romans van Paul toen ze een slechte tijd doormaakte, ze hielpen haar om te ontsnappen. Annie Wilkes raakte zo geobsedeerd door de verhalen dat ze de auteur uiteindelijk heeft ontvoerd.

Toen ze ontdekte dat de hoofdpersoon in het laatste boek was gedood, werd ze net zo kil als het landschap dat haar omringde. Ze veranderde haar kleine boerderij in een ware hel voor schrijver Paul Sheldon. Ze werd een van de beste slechteriken die we ooit op het scherm hebben gezien.

De blootstelling aan roem

Helaas kan roem erg gevaarlijk zijn. Als publieke figuur staat ons privéleven open voor discussie of kritiek. Een enkele fout, een slechte opmerking, een verkeerd antwoord of een eenvoudige reactie kan ons leven in een hel veranderen. Ook zijn er mensen die geobsedeerd raken door beroemde mensen. Deze obsessies kunnen extreem gevaarlijk zijn.

Annie Wilkes houdt van Paul Sheldon. Ze is verliefd op hem, dat wil zeggen op haar ideaalbeeld van hem. Haar obsessieve liefde voor Paul en haar vele psychische problemen brachten haar ertoe hem te martelen. Hoe kan iemand de man van wie ze houdt martelen? Omdat het geen ware liefde is, het is een geïdealiseerde liefde die veranderde in een obsessie.

Annie Wilkes en haar slachtoffers

Het verhaal van Annie Wilkes is huiveringwekkend, maar tegelijkertijd ontzettend echt. Het is niet de eerste keer dat iemand zo geobsedeerd raakt door een idool. Vergeet niet dat Mark David Chapman, de fan van John Lennon, degene was die hem vermoordde.

Sheldon en de uitgeverswereld

Iets wat de film in twijfel trekt is de vrijheid van de kunstenaar. Zijn kunstenaars echt vrij om te kiezen wat ze willen schrijven? Het antwoord is nee. Tijdens het proces zien we hoe Sheldons literaire agent hem adviezen en begeleiding geeft om meer commercieel succes te garanderen.

De auteur wil niet langer doorgaan met het schrijven van Misery. Hij wil iets nieuws proberen. Dit ziet de uitgever niet zitten uit angst voor lagere verkopen. Tegelijkertijd zal het ook de fans irriteren. De uitgeverswereld kiest altijd voor de meest winstgevende optie, de meest aantrekkelijke, ongeacht de kwaliteit van het werk.

“I am your number one fan.”

-Annie Wilkes-

Misery toont ons de andere kant van het leven van de schrijver wanneer hij zijn creatieve vrijheid verliest. Wilkes wordt de nieuwe ‘adviseur’ van Sheldon wanneer ze hem dwingt te schrijven wat zij wil.

Beetje bij beetje ontdekken we dat Wilkes meerdere moorden op haar naam heeft staan en dat haar verdorvenheid haar al haar hele leven vergezeld heeft. Ze is een personage dat vreest voor haar werkelijkheid, voor haar duistere verleden als een moorddadige verpleegster en voor haar diep gewortelde obsessie die haar tot waanzin drijft.