Weet jij hoe angst zich vermomt?

· maart 17, 2018

Het is niet altijd makkelijk vast te stellen wanneer we bang zijn. Soms voelt het als een rilling die door ons lichaam gaat en een teken van zwakheid is. Maar niets is minder waar. Om het onderscheid te kunnen maken moet je weten hoe angst zich vermomt.

Bang zijn is één van de natuurlijkste kenmerken van mens-zijn. Het is ook het meest handige kenmerk in termen van overleving. Als we deze onaangename maar nuttige emotie niet zouden ervaren, dan zouden we hier vandaag waarschijnlijk niet zijn. Want het is precies die emotie die ons uitdaagt dapper te zijn. Bovendien houdt het ons tegen roekeloos te handelen.

Hoewel iedereen angst ervaart, vinden we het nog steeds moeilijk om het te beschouwen als iets normaals. We zijn bang dat angst een teken van zwakheid is en dat mensen daarom op ons zullen neerkijken.

Weinig mensen voelen empathie voor mensen die bang zijn. Maar eigenlijk zijn we allemaal voor iets bang. We geven er alleen de voorkeur aan het te verbergen. Want we willen niet op een negatieve manier beoordeeld worden. We willen ook niet zwak of minder waardevol overkomen. Dus vermommen we onze angst en verdringen we het. Vaak doen we dit door te weigeren de confrontatie aan te gaan met wat we beangstigend vinden.

Het resultaat is dat de angst zichzelf vermomt en alleen maar sterker wordt. Het wordt dan nog veel moeilijker voor ons om situaties te overwinnen die we niet willen aanpakken. Wil je weten hoe angst zich vermomt? Lees dan zeker verder.

Hoe angst zich vermomt: luiheid… ‘Ik heb er geen zin in’

Wanneer we ergens bang voor zijn, dan kiezen we soms voor luiheid. Het is een houding die ons bevrijdt van de inspanning die nodig is om onze angsten aan te pakken. Luiheid verschaft ons een manier om onze angst te verbergen. Het is een excuus om de situatie die de angst veroorzaakt, uit de weg te gaan. ‘Ik heb er geen zin in’ of ‘ik doe het morgen’ is alleen maar een deel van de vermomming van angst. Eigenlijk laat het ons toe de mogelijke negatieve gevolgen te ontwijken, die kunnen optreden als we onze angsten aanpakken.

Als we deze vermomming willen wegnemen, dan moeten we onze houding veranderen. We moeten het vermogen ontwikkelen om richting onze doelstellingen te bewegen, zelfs al is het moeilijk, beangstigend of ongelegen.

Hoe angst zich vermomt: verveling… ‘Ik verveelde me’

Verveling is één van de vermommingen van angst die erg vaak voorkomen. Soms hebben we een problemen dat we beschouwen als erg gevaarlijk, of dat nu werkelijk zo is of niet. Dan is het veel makkelijker en comfortabeler te zeggen dat het probleem ons verveelde, dan het risico te nemen het te bestrijden.

Vrouw die ligt te genieten in het gras

Ik ben bijvoorbeeld bang om een voordracht te geven over een onderwerp waarmee ik vertrouwd ben. De reden is dat ik diep vanbinnen bang ben voor kritiek. Dan is het veel gemakkelijker voor mij om te zeggen dat ik het onderwerp saai vind (zelfs al ben ik er eigenlijk gepassioneerd door).

Op die manier heb ik een excuus om de voordracht niet te geven en mijn angst niet te tonen. Ik zal met andere woorden niet negatief beoordeeld worden. Bovendien zal ik niet zoveel onder druk staan als wanneer ik gezegd zou hebben dat in het openbaar spreken mij angst bezorgt. Helaas geven we het eerste gemakkelijker toe dan het laatste.

We kunnen verveling als een vermomming van angst bestrijden door te focussen op hoeveel we genieten van wat we doen. Schenk aandacht aan het positieve en haal het meeste uit elke ervaring.

Hoe angst zich vermomt: ‘Wel, niemand zal het merken’

Het doel van deze leugen is een eind te maken aan de gevolgen van het feit dat je een fout gemaakt hebt. Want zo kunnen we doen alsof – we geloven het ook – het gemakkelijker aanvaard zal worden. Deze leugen gebruiken we niet erg vaak. Toch is het een ontsnappingsroute die eigenlijk je angst nog versterkt.

Wanneer we liegen, dan schilderen we een deel van onszelf of van ons leven af dat niet authentiek is. Mensen leren dit verzonnen deel van onszelf kennen.

Vrouw die een blinddoek bij zichzelf omdoet als voorbeeld van hoe angst zich vermomt

Dat we dat ene ding verbergen beangstigt ons. Erover liegen of excuses verzinnen helpt ons op korte termijn. Want het voorkomt dat onze angst aan het licht komt. Zo zorgt het ervoor dat we ons meer ontspannen voelen. Maar het probleem treedt, net als in de vorige gevallen, op lange termijn weer op. Want we overwinnen de situaties niet die we eigenlijk moeten overwinnen.

Als je soms je angst vermomt, dan besef je wellicht dat je het moeilijker maakt om je angsten te confronteren en vooruit te gaan in je leven. Het verstandigste maar ook het moeilijkste wat je moet doen, is aanvaarden dat we allemaal soms angst ervaren. Erken je recht om dit te ervaren. Hou op het te verbergen met luiheid, verveling of leugens. Heb jij het lef je angst te ontrafelen?