Wat moet je doen als een kind bang is?

05 november, 2020
Wat moet je doen als een kind bang is? Blijf lezen om erachter te komen!

Stel je eens voor dat je een film aan het kijken bent die geschikt is voor alle leeftijden met je kind. Nog maar net aan het begin van de film maakt een vreemd personage in de film je kind bang. Wat moet je doen? Hoe moet je reageren als een kind bang is?

Je weet dat het maar een film is en dat wat je aan het kijken bent niet echt is. Het begrip van je kind van de wereld en het vermogen om te redeneren is echter nog niet volledig ontwikkeld. Daarom is het een goed idee om je kind uit te leggen dat wat je aan het kijken bent of dat wat je hoort, niet echt is en dus ook geen bedreiging is.

Stel je nu eens voor dat, hoe goed je je kinderen ook uitlegt dat wat ze zien niet echt is, ze nog steeds bang zijn. Wat moet je nu doen? Je kunt de film altijd stoppen, maar onthoud dat hun angsten daarmee waarschijnlijk niet zullen verdwijnen. Ze blijven impliciet of expliciet in hun hoofd hangen.

Kinderen kunnen voor verschillende dingen bang zijn. Die angsten komen meestal ’s nachts op, als alles donker is. Veel kinderen zijn bijvoorbeeld bang om alleen te slapen. Er is ook angst voor vreemden, de angst om in het openbaar te zijn, enzovoort. De lijst is eindeloos en elk kind is anders als het om angsten gaat.

“Ieder van ons moet zijn eigen angsten onder ogen zien en er mee geconfronteerd worden. Hoe we met onze angsten omgaan, zal bepalen waar we heen gaan met de rest van ons leven. Om avontuur te beleven of je te laten beperken door de angst ervoor.”

-Judy Blume-

Wat moet je doen als een kind bang is

Wat moet je doen als een kind bang is

Angsten bij kinderen zijn normaal en komen vaak voor. Daarom is het belangrijk dat het kind zich gesteund voelt. Op die manier zullen ze zichzelf meer vertrouwen en hun angsten onder ogen kunnen zien. Daarom is het werk van ouders. leerkrachten, verzorgers, mentoren en familieleden erg belangrijk.

Onnodige angsten vermijden

Het is belangrijk om kinderen niet met opzet bang te maken. Vertel kinderen bijvoorbeeld niet over de boeman. “Als je….., zal de boeman je pakken” is een vreselijke strategie om kinderen iets te laten doen.

Zorg ervoor dat het kind begrijpt dat personages in verhalen, films en tv-series niet echt zijn. Benadruk dat iemand ze heeft bedacht, wat inhoudt dat ze in het echte leven niet bestaan.

Minimaliseer de angsten van je kind niet

Denk eraan empathisch te zijn. Er is geen manier om kinderen de wereld te laten zien vanuit het perspectief van een volwassene. Je moet je inleven in hun problemen, en ze niet minimaliseren. Het belangrijkste is dat je ze niet belachelijk maakt en ze niet uitlacht. Wat jou misschien grappig lijkt, kan voor een kind juist iets angstaanjagends zijn.

Als een kind bang is, zorg er dan voor dat ze zich niet nog banger voelen

Als een kind bang is, moet je ervoor zorgen dat hij of zij zich veilig voelt. Negeer hun angsten niet en lieg niet tegen je kinderen. Oprechtheid en eerlijkheid zullen je kind helpen kalmeren. Gebruik zoveel mogelijk de waarheid, zodat het kind zal zien dat datgene waar ze bang voor zijn niet zo erg is als het lijkt.

Dwing ze niet om dingen te doen die hen bang maken

Als een kind bang is, is het niet de beste oplossing om ze bloot te stellen aan datgene waar ze bang voor zijn. Het zou juist het tegenovergestelde effect kunnen hebben en ze nog meer bang kunnen maken. Laat ze daarom niet kijken naar iets dat ze niet willen zien, een hond aaien die ze niet willen aaien, in een achtbaan stappen of naar een eng verhaal luisteren.

Breng jouw angsten niet over op je kind

Volwassenen hebben hun eigen angsten en het is erg belangrijk dat ze deze niet op kinderen overdragen. Als je denkt dat je er misschien niets aan kunt doen (bijvoorbeeld schreeuwen als je een spin ziet), moet je een copingstrategie bedenken. Probeer je eigen angsten onder ogen te zien, zodat de kinderen in je leven daar ook niet mee om hoeven te gaan.

Beledig het kind niet als een kind bang is

Kinderen zijn vaak bang voor dingen die volwassenen belachelijk lijken te vinden. Het is dan gemakkelijk om ze te kleineren. “Wees geen lafaard” of “doe niet alsof je een baby bent” zijn veelvoorkomende uitdrukkingen. Dit gedrag is slecht, omdat het kind zich daardoor minder veilig en onbegrepen zal voelen.

Als een kind bang is, laat het dan niet alleen

Het is geen goed idee om een kind alleen met zijn angsten om te laten gaan. Alleen zitten in een donkere kamer kan hun angst alleen maar erger maken en in stand houden.

Maak hun angsten niet groter

Hoewel het belangrijk is om empathisch te zijn, moet je ook voorkomen dat je je te druk maakt over de dingen waar ze bang voor zijn. Ze moeten weten dat je het begrijpt, maar overdrijven kan het kind doen geloven dat het gevaar nog erger is dan ze aanvankelijk dachten.

Negeer je kind niet

Tot slot, maar zeker niet het minst belangrijkst, moet je een bang kind nooit negeren. Wees zo begripvol mogelijk en vind de meest logische manier om de situatie uit te leggen en hem of haar te helpen ermee om te gaan.

Je kunt de realiteit van datgene waar ze bang voor zijn beoordelen, maar niet hun angst zelf. Meestal is het een volkomen redelijke reactie, gezien het feit hoe ze de wereld zien.

Kind zoekt troost bij haar moeder

Hoe breng je dit in de praktijk?

Hier zijn nog enkele ideeën die je kunnen helpen voorgaande punten in de praktijk te brengen:

  • Empathie. Zoals we hierboven al zeiden, is het belangrijk om eerlijk met het kind te praten. Laat ze zien dat het niet erg is om bang te zijn en dat ze hun angsten kunnen overwinnen.
  • Support. Bied je begrip en steun aan. Help het kind zoveel mogelijk.
  • Rationalisatie. Als je met het kind praat, rationaliseer de situatie dan zoveel mogelijk.
  • Kalmte. Als je kalm blijft, help je het kind hetzelfde te doen.
  • Wees verenigd. Probeer dichter bij het kind te staan dan ooit, zodat hij of zij weet dat je er altijd zult zijn, wat er ook gebeurt.

Deze strategieën kunnen je helpen om op de juiste manier te reageren wanneer een kind bang is. Onthoud dat het het beste is om met een specialist te praten als hun angsten na verloop van tijd toenemen of aanhouden.

Fidalgo, M. J. (2006). ¿Quién ha dicho miedo?. Barcelona: Cuadernos de Pedagogía.