Ik verlies mezelf, ik zoek mezelf en soms vind ik mezelf

· november 7, 2016

Soms houd ik op duizend verschillende manieren van mezelf, tijdens de kopzorgen van mijn dagelijkse leven, wanneer ik mijn aandacht schenk aan mensen die dit niet verdienen en in omstandigheden die helemaal niet belangrijk zijn. Ik ben bang voor dingen die waarschijnlijk nooit zullen gebeuren. Ik verdrink mezelf in details, zonder te kijken naar hetgeen werkelijk belangrijk is.

Elke dag moet ik een momentje stilstaan om in mezelf te kijken, naar mijn essentie, naar wie ik echt ben, om te zoeken naar datgene wat schuilgaat achter de glimlachen die ik niet voel, de blikken die niet verborgen kunnen worden.

Ik kan mezelf alleen van tijd tot tijd vinden en zien wie ik werkelijk ben, maar ik voel mezelf heel klein. Zelfs zo klein dat ik mezelf gelijk weer verstop, zodat niemand me kan zien. Ik gebruik de glimlach die niet van mij is als schild, een glimlach die ik heb geleend van iemand die ik niet ben.

“Hij die niet in de wereld past, heeft zichzelf altijd bijna gevonden.”

-Hermann Hesse-

Ik verlies mezelf in hoe snel alles gaat

Voor de meesten van ons is de realiteit iets dat in volle vaart vooruitgaat. We hebben amper genoeg tijd om de miljoenen taken die we van plan zijn te doen volledig te volbrengen. We rennen naar ons werk, naar een etentje met vrienden, gaan gehaast op vakantie en redden het maar net om onze kinderen op te halen. Waar blijft er dan ruimte over om onszelf te vinden?

Verdriet

We moeten proberen om de snelheid waarmee alles gebeurt een beetje af te remmen We moeten op zoek gaan naar onze plek in de wereld en een plaats creëren waar we kunnen genieten van de dingen die we het liefste doen. Neem even de tijd om te ademen, om je heen te kijken, de hemel te observeren, de wolken, de bomen en om te genieten.

“Ik probeer mezelf te vinden als persoon en soms is dit helemaal niet makkelijk om te doen. Miljoenen mensen gaan door het leven zonder zichzelf ooit te vinden.”

-M. Monroe-

Luister naar je hart

Ons hart geeft ons vaak van alles door, maar we luisteren doorgaans eerder naar wat ons hoofd ons te vertellen heeft over alles dat we moeten doen, over hoe erg we op moeten schieten. Als we echter even de tijd nemen om te luisteren naar elke slag van ons hart, dan zouden we het ritme van ons leven aannemen.

Wat probeert je hart je te vertellen? Luister goed. Met elke slag probeert het je namelijk dingen door te fluisteren die je misschien niet wilt horen of waar je bang voor bent, maar die desalniettemin noodzakelijk zijn.

Als je hart je vertelt dat er iets in je leven moet veranderen, dat wordt het tijd dat je je angsten onder ogen komt en het onmogelijke mogelijk maakt. Het is menselijk om ergens bang voor te zijn, maar over het algemeen leren we van deze veranderingen en komen we er sterker uit dan voorheen.

“Alles dat goud is glinstert niet; niet iedereen die dwaalt is verdwaald.”

-Tolkien-

Laat jezelf strelen door eenzaamheid

Eenzaamheid is soms een noodzakelijke staat van zijn: het kan ons helpen onszelf te vinden, om echt te weten wie die persoon is die diep in ons aanwezig is. Wanneer we ontsnappen aan het lawaai, aan andere mensen, dan leren we te luisteren naar de stilte, te luisteren naar wat we zelf denken en leren we te reflecteren op onze overtuigingen.

Alleen Zijn

Wanneer we alleen zijn, zijn we in staat om de kleine details van de dingen om ons heen te waarderen, om de ontelbare nuances van het leven te zien en waarde te hechten aan de honderden verschillende kleuren, geuren en smaken die het leven heeft. Ga op zoek naar dat moment van alleen zijn om jezelf en je diepste gedachten te vinden; laat jezelf strelen en troosten door eenzaamheid.

Vind je eigen plek

Gedurende ons leven verliezen we onszelf meerdere keren, maken we fouten en lossen we deze fouten op, doen we dingen goed en gaan we vervolgens weer de mist in. Maar gedurende dit alles blijven we altijd leren. Met elke stap die we zetten, komen we namelijk steeds dichter in de buurt van de plek waar we horen te zijn in de wereld, de plek waar we niet aan kunnen ontsnappen.

Misschien is het moment aangebroken waarop je wakker moet worden voor het leven, waarop je het idee van winnen en verliezen aan de kant moet zetten, je ogen moet openen en waarop je kunt zien waar we werkelijk zijn en wie we werkelijk zijn. Jezelf vinden betekent dat je jezelf vertrouwt en accepteert en bovenal dat je in contact komt met je diepste gevoelens en verlangens.

We besteden te veel tijd aan het vinden van een plek waar we onszelf op ons gemak voelen. Wanneer we deze plek echter vinden, zullen we er zeker van zijn dat dit de juiste plek is. Dat niets of niemand in staat zal zijn ons van deze plek weg te halen, omdat onze wortels al te diep de grond in zijn geschoten en ze daar gevonden hebben waar ze zo erg naar op zoek waren: onszelf.

“Wanneer je je plek vindt, dan kun je niet meer weg.”

-A Place in the World-