Het belang van eigenliefde bij het kiezen van een partner

· augustus 14, 2018

We hebben allemaal op een bepaald moment gehoord dat we niet van iemand kunnen houden als we niet van onszelf kunnen houden. Maar het is niet gemakkelijk om van jezelf te houden. Om dit te doen moeten we onszelf goed leren kennen. Dit vereist dat we onze oorsprong en onze geschiedenis begrijpen, ervan leren en het accepteren, wat moeilijk is. Het is belangrijk om eraan te denken dat ons niveau van zelfkennis en zelfvertrouwen essentieel is bij het kiezen van een partner.

Ongeacht hoe goed we de voordelen van het houden van onszelf en anderen kennen, zullen we niet leren hoe belangrijk eigenliefde is als we niet aan onszelf werken. We kunnen het ook niet bereiken als we onszelf niet blootstellen aan voorbeelden en modellen waardoor we nieuwe manieren herkennen om een emotionele band aan te gaan.

Op deze manier helpen de verschillende manier om lief te hebben ons zien dat liefde, onverschilligheid en haat verbonden zijn aan bepaald gedrag. Het zal onze geest openstellen en onze persoonlijkheid verrijken als we dit weten.

“Om van jezelf te houden op een realistische en gezonde manier is een van de belangrijkste vereisten van liefde, in de breedste zin van het woord, en de beste manier om onze emoties uit te drukken en te communiceren aan de mensen van wie we houden.”

-Walter Riso-

Soorten koppels

Al vanaf een jong leeftijd leren we om banden aan te gaan met anderen. We gaan een band aan met onze ouders en de rest van onze familie. Dit zijn onze eerste voorbeelden van een emotionele connectie. We observeren en leren hoe ze ons behandelen en hoe we met elkaar kunnen verbinden.

Beetje bij beetje wordt onze sociale cirkel groter. Als we opgroeien leren we meer mensen kennen. Dan krijgen we een relatie, en onze eerste romantische connectie ontstaat bij het kiezen van een partner.

Verliefd stel hand in hand

Boris Cyrulnik bevestigd dat onze kindertijd bepaalt wat voor soort emotionele connectie we vormen met onze romantische partner. Volgens hem zijn er verschillende soorten koppels. We kunnen deze in drie groepen indelen: koppels die elkaar steunen, koppels waar de een de ander pijn doet, en koppels die elkaar pijn doen.

Het koppel waarbij beide partners elkaar steunen blijft langer bij elkaar en heeft een betere kwaliteit van leven, of het paar nu bij elkaar is of niet. Bovendien draagt deze uitwisseling van steun bij aan de gezondheid van beide partners, waardoor hun emotionele evenwicht en gevoel van humor verbetert. Dit is ook het enige koppel dat het verdient om zichzelf te bevestigen.

De andere soorten koppels, waarbij één of beide partners wordt gekwetst, moeten veranderen. Dit kan door de negatieve houdingen te veranderen of door op zoek te gaan naar een nieuwe basis voor een gezondere relatie. Als dit niet mogelijk is, kunnen ze misschien beter uit elkaar gaan.

Soms moet je je veilig voelen om een relatie te verbreken.  Dus gaan we op zoek naar mensen die steun bieden. Dit kan leiden tot het kiezen van een partner voordat je daar klaar voor bent. Dan kun je niet van de ervaring leren, waardoor je dezelfde fouten zou kunnen gaan maken.

Wij zijn allebei onze betere helft

Het kiezen van een partner is iets dat we onbewust doen, gebaseerd op wat we tijdens onze persoonlijke geschiedenis hebben geleerd. Het past ook bij onze persoonlijke situatie. Als we geen moeite doen om te verbeteren en onszelf beter te leren kennen, zullen we niet in staat zijn om een partner te kiezen die ons een relatie geeft gebaseerd op wederzijdse steun.

Een romantisch partner kan niet aan al onze wensen voldoen. Het vasthouden aan dit idee en hoop is niets meer dan een fantasie en zal alleen maar tot frustratie leiden. Desondanks hebben we als mens een relatie nodig met andere mensen, en we moeten verschillende soorten relaties hebben om ons leven te verrijken.

Een van de gevaarlijkste overtuigingen is dat we onszelf niet als compleet beschouwen als we geen relatie hebben. Dit concept geeft ons het verkeerde idee van liefde. We zien liefde als iets dat alles aan kan. We denken niet meer realistisch en we zien de belemmeringen niet van een gezonde liefde. Dus we kiezen een partner die uiteindelijk een deel kan gaan uitmaken van een relatie gebaseerd op afhankelijkheid en angst.

“Twee zijn beter dan angst. De betere helft bestaat niet. We zijn allebei onze betere helft.”

Liefde voor elkaar

Het verschil zien tussen lijden en liefde

Onze overtuigingen en gedragspatronen worden niet alleen bepaald door wat we observeren in onze directe omgeving. We zijn ook blootgesteld aan veel sociale stereotypen: vaste modellen waarvan we denken dat de wereld zich eraan aanpast.

De media hebben een grote invloed op ons gedrag door middel van dezelfde stereotypen die ze ons opdringen. Televisie, films, muziek en literatuur geven ons veel informatie. Maar we moeten goed opletten of de informatie wel volledig, eerlijk en voldoende is. Zowel in de mythe van de prins op het witte paard als in vele andere boeken en films vinden we hetzelfde idee terug: liefde en lijden gaan hand in hand.

Blijkbaar is het zo dat hoe meer een stel ruziemaakt, hoe meer ze van elkaar houden. Hoe meer ze tegen elkaar ingaan, hoe meer liefde ze voor elkaar voelen. Daarom horen we en zeggen we, al vanaf de kindertijd, dingen als twee mensen die vechten of elkaar slaan, willen elkaar of degene die van je houdt zal je aan het huilen maken. We dromen van onmogelijke of geheime liefdes, het soort dat passie boven warmte stelt. Dit kan ertoe leiden dat we het kiezen van een partner baseren op romantische fantasieën in plaats van de werkelijkheid.

Al deze ideeën zorgen er ook voor dat we in een vaste rol blijven binnenin een romantische relatie. En ook in relaties in het algemeen. Dit is een aangeleerde rol die onze identiteit, gedachten, gevoelens en verlangens onderdrukt. Om van die vastgestelde ideeën af te komen en eigenliefde te realiseren is niet makkelijk. Maar we moeten dit doen om dit patroon te doorbreken. Het is echt mogelijk.

 Lees ook:
Verboden verlangens: het verschil tussen denken en doen

Wees gelukkig met jezelf

Verkeerde ideeën over relaties kunnen ertoe leiden dat we de verkeerde keuze maken. Daardoor worden we emotioneel afhankelijk. We vergeten ons recht om onafhankelijke mensen met een eigen identiteit te zijn.

Om ons emotionele immuunsysteem te versterken moeten we onszelf leren kennen en van onszelf leren houden. Dan kunnen we verstandig een partner kiezen die ons leven verrijkt. Voordat je geluk zoekt met je partner, is het beter dat je het al met jezelf hebt gevonden.

“We moeten leren om van het gezelschap te genieten van de enige persoon die altijd bij ons zal zijn, voor de rest van ons leven – onszelf.”

Het kiezen van een partner

Een koppel moet elkaar respecteren. Ze moeten ervoor kiezen om samen te zijn. We moeten niet in een relatie blijven om een leegte op te vullen. We moeten de relatie opbouwen omdat we, ook als we prima alleen kunnen zijn, graag samen met onze partner zijn.

Romantiek bij zonsondergang

De keuze van een romantische partner komt uit het hart. Maar als we ook onze eigen wensen en verlangens in gedachte houden, ontwikkelen we een relatie die gebaseerd is op wederzijds respect en steun. Denk eraan dat het bereiken van deze dynamiek afhankelijk is van beide partners.

De sleutel tot een goede relatie ligt in beide individuen. Het is belangrijk om voor onszelf te zorgen, om onszelf te kennen, en om van onszelf te houden zodat we beter van anderen kunnen houden.