Hoe ver gaan we voor de goedkeuring van anderen?

maart 7, 2019

Hoe ver gaan we voor de goedkeuring van anderen? We vinden het allemaal fijn om te weten dat de mensen om ons heen ons en de keuzes die we maken waarderen en goedkeuren. Deze afhankelijkheid is geen zwakte. Het is eigenlijk best gezond.

We moeten echter wel in staat zijn om de juiste balans te bewaren en onze beslissingen en handelingen er niet van af te laten hangen. Als dit niet het geval is en we te afhankelijk worden van de goedkeuring van anderen, dan hebben we een probleem.

We hebben er allemaal behoefte aan om het gevoel te hebben dat anderen ons steunen, aanmoedigen en valideren. Deze behoefte vormt een gezonde afhankelijkheid. En door op een gezonde manier in deze behoefte te voorzien, kan het ons op bepaalde momenten zelfs autonomer maken.

Dat is wat onderlinge afhankelijkheid inhoudt, wat zowel geven als ontvangen omvat. We hebben het nodig om te overleven, ook om onze relaties in stand te houden. Helaas kan er in sommige gevallen echter ook sprake zijn van over-afhankelijkheid. Dit houdt in principe in dat iemand een intense behoefte heeft aan de goedkeuring van anderen.

Wanneer we een groot deel van onze energie steken in het behagen van anderen om hun goedkeuring te krijgen, komen we uiteindelijk in een gevaarlijke cyclus terecht. Te afhankelijk zijn kan ervoor zorgen dat we ons leeg, ontoereikend, verloren, verward en onbelangrijk voelen.

Slot in de vorm van een hartje

Wanneer het je doel is om de goedkeuring van anderen te krijgen

Om onszelf als volwassenen beter te begrijpen, is het belangrijk om enkele aspecten van onze kindertijd te analyseren. De eerste factor die van invloed is, is de manier waarop we goedkeuring en afkeuring kregen van onze ouders en verzorgers.

Dit kan nauw verwant zijn aan wat we momenteel doen om goedkeuring te krijgen of afkeuring te voorkomen. Op de een of andere manier zijn onze hersenen misschien geprogrammeerd met gedrag dat ons beschermt tegen de afkeuring van andere mensen. Als gevolg daarvan kan dit onze huidige relaties in gevaar brengen.

De verdedigingsmechanismen die we tijdens onze kindertijd hebben ontwikkeld, toen we het gevoel hadden dat onze verzorgers niet genoeg van ons hielden, waren op dat moment waarschijnlijk erg nuttig.

Nu kunnen ze het echter moeilijk voor ons maken om nieuwe relaties op te bouwen op basis van vertrouwen en intimiteit. Ironisch genoeg kunnen deze verdedigingsmechanismen er ook voor zorgen dat we onze eigen goedkeuring niet kunnen krijgen, laat staan om goedkeuring van anderen te krijgen.

Wat doen we om afkeuring te voorkomen?

Wanneer we streven naar de goedkeuring van anderen, zijn we vaak geneigd om op een foute manier te handelen. Dit disfunctionele gedrag saboteert ons zonder dat we het zelf doorhebben. Volgens Dr. Leon D. Seltzer zijn dit enkele disfunctionele manieren om afkeuring te voorkomen:

Je bent een perfectionist of dwingt jezelf altijd om het beter te doen

Dit disfunctionele gedrag zorgt ervoor dat je je verplicht voelt om alles zo perfect mogelijk te doen. Deze tactiek om de afkeuring van anderen te vermijden, heeft niets te maken met het streven naar excellentie (een streven dat gezonder en selectiever kan zijn) of de motivatie om beter te worden.

Deze houding geeft je het gevoel dat goed genoeg zijn niet genoeg is. Als je dus het gevoel hebt dat je niet de beste bent, kom je automatisch tot de conclusie dat je niet goed genoeg bent.

De beste versie van jezelf zijn, betekent niet dat je de beste bent in alles. Of misschien wel. Het punt is dat je er niet achter kunt komen als je niet stopt met streven naar wat anderen van je verwachten (of hetgeen jij denkt dat ze van je verwachten).

Man die zich zorgen maakt

Je vermijdt projecten waarbij je kunt falen

Als mislukking voor jou erg geassocieerd is met de goedkeuring of afkeuring van je ouders, dan kan het ook zijn dat je terughoudend bent ten opzichte van projecten waarbij succes niet gegarandeerd is.

Deze aversie tegen risico is mogelijk ontstaan ​​tijdens je jeugd. Het kan ook zijn ontstaan in andere situaties waarin je had besloten een risico te nemen en niet de verwachte resultaten behaalde.

Het is belangrijk om te onthouden dat succesvolle mensen succesvol zijn omdat ze niet bang zijn om te falen. Ze profiteren er zelfs van omdat ze weten dat dit de eerste stap naar succes is.

Je behoudt altijd een ‘veilige’ afstand tot anderen

Als je tijdens je jeugd hebt besloten om niet meer te streven naar de goedkeuring van je ouders omdat je je toch nooit met hen verbonden kon voelen, dan bestaat er een kans dat je een punt hebt bereikt waarop je de behoefte aan gehechtheid ontkent.

De gewoonte om automatisch afstand te houden van anderen is meestal een gewoonte die we ontwikkelen op basis van onze ervaringen door de jaren heen.

Als je tijdens je jeugd niet de steun en goedkeuring kreeg die je nodig had, is de kans groot dat je nu kampt met vertrouwensproblemen. Je instinct om je ego te beschermen, dwingt je om anderen op afstand te houden. Het gevolg is dat je je nooit gehecht aan iemand kunt voelen. Woede is het meest gebruikte type afweermechanisme om anderen op afstand te houden.

Je bent een erg inschikkelijk en codependent persoon

Dit vierde voorbeeld van disfunctioneel gedrag houdt in dat je een inschikkelijke en codependente houding hebt. Als je hebt geleerd om de gedachten en behoeften van andere mensen altijd voor die van jezelf te plaatsen, zul je dit waarschijnlijk je hele leven blijven doen.

Dat inschikkelijke en codependente gedrag houdt in dat je meer verantwoordelijkheid neemt voor de gedachten en gevoelens van andere mensen dan die van jezelf.

Als je als kind wel je eigen behoeften voorop stelde en dit door je ouders doorgaans werd afgekeurd, dan denk je als volwassene waarschijnlijk dat anderen je zullen afwijzen als je jezelf voorop plaatst.

Meisje troost haar vriendin

Laatste opmerkingen

Als je jezelf herkent in deze gedragingen, dan is dit een goed moment om over jezelf na te denken. Wat doe je dat ervoor zorgt dat je niet tevreden en gelukkig kunt zijn? Je kunt het verleden niet veranderen, maar je hebt wel controle over je heden en je toekomst. Je kunt je hersenen opnieuw programmeren. Als je denkt dat je dit niet alleen kunt, vraag dan om hulp.