De beste oplossing is soms niet de meest aangename

03 februari, 2020
De veiligste en meest aangename weg is niet altijd de beste oplossing. Het kan je risico's verkleinen maar het vermindert ook je kansen om te leren.

Er zijn momenten waarop je probeert om de beste oplossing te vinden voor jouw problemen. Misschien doe je dit echter op een manier die tot andere problemen leidt. Misschien zet je jezelf vast in je comfortzone. Het is een manier om door het leven heen te reizen terwijl je weigert om onbekend terrein te verkennen. De reden is dat andere perspectieven je afschrikken.

Het probleem is dat mensen zich in vele gevallen neerleggen bij comfortabele levenspatronen die tevredenheid missen. Meestal komt de perfecte levensstijl niet overeen met onze doelstellingen of waarden of die van onze maatschappij. Het is niet alsof iets ons tegenhoudt. Het laat ons niet toe om die ene hindernis te vermijden die niet te overwinnen lijkt.

De angst om uit onze comfortzone te komen leidt ons tot mislukking. De gedachte alleen al aan het ervaren van negatieve emoties of aan de confrontatie met uitdaging zorgt ervoor dat we zelfs nog meer vastklampen aan wat al schadelijk is. Eigenlijk houden de meesten van ons van onze pijn. Op een heftige manier dagen we alles of iedereen uit die het probeert weg te nemen.

Comfort als het minste van twee kwaden is niet de beste oplossing

Uit onze comfortzone stappen

We blijven dus in relaties die nauwelijks iets bijdragen aan onze algemene groei als individu of aan ons welbevinden. Vaak blijven we ook in comfortabele situatie zelfs wanneer ze schadelijk of zelfs gevaarlijk zijn. Bovendien blijven we in een baan hangen die erg beneden onze vermogens ligt of die niet gunstig is.

Die dingen gebeuren allemaal omdat de stap in het onbekende meer verantwoordelijkheid vereist. Dit is dus precies hoe we uiteindelijk denken het de beste oplossing is ons neer te leggen bij het gebruikelijke.

Wat vertrouwd is, is meestal comfortabeler. Comfort wordt echter uitermate overgewaardeerd. Comfort betekent immers niet altijd welzijn en/of gemoedsrust. Ontsnappen uit je comfortzone en het onbekende binnentreden, houdt een afgrond in. Die is zo groot dat we ervoor kiezen om oppervlakkige  pijn te verdragen die alleen maar tot intensere eindeloze pijn leidt.

Comfort lijkt een element te zijn dat mensen heel erg waarderen. Het is waar dat een aangenaam leven ons een zeker gevoel van controle geeft. Het vermindert ook enorm de angstniveaus.

Als we elke dag geconfronteerd zouden worden met nieuwe situaties zonder te weten of ze goed of slecht voor ons zijn, dan zouden we sterven van de stress. Om die reden is de zoektocht naar een dosis comfort in ons leven niet noodzakelijk schadelijk.

Houston, we have a problem

Wanneer wordt het dan een echt probleem? Dat gebeurt op het moment dat we kiezen voor comfort. Dan zijn we ook niet echt zo comfortabel als we graag denken. Dit wil zeggen dat wat we in het heden hebben, ons vertrouwd is. We weten hoe we in ons element kunnen zijn.

Bovendien lijkt het alsof we niet in staat zijn om wat ons overkomt, onder controle te houden. Diep van binnen is dit echter niet waar. Ten eerste komt dit omdat er maar weinig andere dingen zijn waarover we absolute controle hebben, dan onszelf.

Anderzijds is wat comfortabel lijkt, dat niet of toch in ieder geval niet zo heel comfortabel. Als je dit niet gelooft, stel jezelf dan de volgende vraag. Ben je gelukkig met je leven? Geniet je oprecht zoveel als je kan?

Het kan dat behouden wat je al hebt, jou op korte termijn gemoedsrust zal geven. Denk echter aan de lange termijn en kijk dan even terug in de tijd. Wat zie je? Zit je op dezelfde plek vast als toen? Heb je het gevoel dat iets niet werkt?

Misschien heeft het comfort je in zijn greep. Je hebt dan het gevoel dat je op een ladder klimt die naar een afgrond leidt. Je valt en gaat dezelfde moeilijke weg opnieuw op zoals je vroeger deed.

Ja, deze ingang is een lus en vertrouwd en comfortabel. Is het echt de beste oplossing? Zoals je al weet, is de beste oplossing soms niet de gemakkelijkste of de meest aangename.

De angst voor ongemak

Hoe vinden we de beste oplossing

Onaangename of onbekende situaties kunnen buiten je controle liggen. Misschien kan iets ervoor zorgen dat je negatieve emoties ervaart. De angst hiervoor houdt jou dan tegen om nieuwe manieren om dingen te doen uit te proberen.

Onze maatschappij is verantwoordelijk voor het leggen van voldoende druk op ons zodat we gelukkig zijn. Het leert ons ook om onze gevechten tot het minimum te beperken. Het lijkt alsof negatieve emoties ervaren een teken van zwakheid is. We bekritiseren ze zodanig dat we proberen om ze koste wat kost te vermijden.

Mensen maken zich deze voorgeprogrammeerde leuze dus eigen. Dit motto eist dat ze altijd positief denken. Ze moeten wegvluchten van alles dat tot luiheid, ongemak, verdriet, schuldgevoelens, enzovoort kan leiden.

Het is dus niet verwonderlijk dat een onafgebroken ontevredenheid het eindresultaat is. Je hebt het gevoel dat je iets mist en dat gevoel blijft hangen. Het gebeurt omdat je alleen aan vandaag denkt. Je past jezelf aan aan wat je vasthoudt op dezelfde plek. Daarbij denk je niet dat jouw leven morgen beter kan zijn.

Om aan de andere zijde te geraken, moet je een reeks hindernissen overwinnen. Meestal is het niet aangenaam. Toch is het noodzakelijk. Onthoud echter dat alles rond evenwicht draait. Het is niet de bedoeling dat je een martelaar wordt.

Hoe vinden we de beste oplossing?

De sleutel is een plan opstellen en het op een intelligente manier te beheren. Behoud een evenwicht tussen goed en slecht. Je moet kunnen zeggen “genoeg is genoeg” en jouw ongegronde angsten overwinnen.

Besef ook dat al die “monsters” die “beloven jou op te eten” als je de eerste stap naar verandering zet, zelden hun “bedreigingen” uitvoeren. Doen ze dat wel, dan zijn ze bovendien niet zo verschrikkelijk als “ze” jou wilden laten geloven. Onthoud ook dat jouw geest altijd de baas is en de neiging heeft om alles uit te vergroten.

Tot besluit willen we opmerken dat de beste oplossing meest onbekend is. Het is integendeel onaangenaam en onzeker. Je moet dus de volgende mantra bij jezelf blijven herhalen.

“Hier ben ik en wat er ook op mijn pad komt, ik zal de best mogelijke weg nemen. Wanneer de situatie het vereist en wanneer ik voel dat het nodig is, zal ik huilen. Ik zal lachen wanneer ik er aankom.” Je aanvaardt wat het leven je brengt. Op die manier zal het ervoor zorgen dat je nieuwe dingen leert.

  • Barraca, J. (2005). La mente o la vida. Una aproximación a la terapia de aceptación y compromiso. 2º edición. Desclee de brouwer.