Mijn eerste consultatie bij een psycholoog

· december 7, 2017

Ik had nooit gedacht dat ik ooit een psycholoog zou nodig hebben. Meer nog, ik had mij nooit te veel zorgen gemaakt over het werk van psychologen of over wat therapie voor mij kon doen. Maar op een dag veranderde alles. Ik kreeg het gevoel dat er vanbinnen iets niet juist was. Bovendien kon ik niet uitleggen waarom, waardoor ik steeds meer open begon te staan voor mijn eerste consultatie bij een psycholoog.

Ik voelde me minder gemotiveerd. In de dingen die ik deed vond ik niet langer dezelfde vreugde die ik ooit ervaren had. Het werd steeds moeilijker om elke dag uit bed en uit het huis komen. Het hielp zelfs niet te weten dat ik mij beter voelde zodra ik wakker en buiten was. Ik wou wel maar ik kon het niet. Het was een vreemd gevoel. Ik begon te denken dat er iets verkeerd was met mijn geestelijke gezondheid.

Tijd ging voorbij en niets leek te veranderen of te verbeteren. En eindelijk vond ik de moed om naar een psycholoog te gaan. Ik wist niet wat ik kon verwachten, wat ik moest zeggen of waar te beginnen toen ik bij hem toekwam. Ik was echt zenuwachtig en terughoudend. Maar nu heb ik de resultaten gezien. Ik kan echt zeggen dat het absoluut de moeite waard was. Het was zo anders dan wat ik had verwacht.

“Iedereen praat zonder te aarzelen over de geest, maar ze zijn stomverbaasd als je hen vraagt om het te omschrijven.”

-B.F. Skinner

Vrouw die uithuilt tijdens haar eerste consultatie bij een psycholoog

Een psycholoog zal je niet vertellen wat je wil horen. Hij zal je de waarheid vertellen, zelfs als het pijn doet

Tijdens mijn eerste consultatie bij een psycholoog, vroeg hij waarom ik besloten had om hulp te vragen. Het beangstigde me dat ik het niet kon uitleggen. Zoals ik al vermeldde, voelde ik me gewoon slecht. Ik vond geen enkele reden of woorden voor mijn ongemak. En het tegenovergestelde gebeurde van wat ik verwacht had. Eigenlijk was het erg eenvoudig om met hem te praten.

Hij kon mij helpen om mijn problemen te verwoorden. Maar hij gaf mij niet het gevoel alleen of hulpeloos te zijn. Hij zei ook niet zomaar wat ik wou horen. Wat hij me gewoon leerde, was te analyseren en werken aan wat niet zo goed ging. Hij hielp mij om me bewust te worden van mijn onvolmaaktheden maar ook van mijn potentieel.

“Je leven leiden wordt niet zozeer bepaald door wat het leven je brengt maar door de houding die jij in het leven brengt; niet zozeer door wat je overkomt maar door de manier waarop je geest kijkt naar wat er gebeurt.”

-Khalil Gibran-

Een gemeenschappelijk doel

Maar we hebben niet alleen gepraat. Vanaf het begin, vanaf het allereerste bezoek kwamen we overeen dat we een gemeenschappelijk doel hadden. Dit is wat we samen wilden doen: mij helpen voorbij mij gevoelens van ongemak te komen die mij er om te beginnen toe aangezet hadden om een afspraak te maken. Dit is misschien het moeilijkste deel van de therapie. Je bent geen passief wezen dat een magische oplossing krijgt voor je problemen. Maar je beseft integendeel dat je problemen kunnen veranderen, groeien of verdwijnen. Alles hangt af van de manier waarop jij ze waarneemt en hoe je ze rechtstreeks of onrechtstreeks aanpakt.

Dat is het moment waarop je beseft dat er geen magische spreuken bestaan. Verandering is moeilijk. Soms is het zelfs moeilijker te veranderen dan te lijden onder het probleem dat jou bij de psycholoog bracht. Tijdens dit proces kan het idee van wie je bent veranderen. Dit kan beangstigend zijn. Maar het doel is niet om je op korte termijn goed te voelen. Je werkt aan een verandering die je zal helpen om je op de lange termijn goed te voelen.

“Het doel van de psychologie is ons een geheel ander beeld te geven van de dingen die we het best kennen.”

-Paul Valery-

Twee paar handen in elkaar

Een goede psycholoog helpt je om jezelf te bevrijden van schuld, maar zorgt er ook voor dat je verantwoordelijkheid neemt voor je gevoelens

Zodra je de therapie begint en dingen op hun plaats begint te zetten, weet dan dat dit niet allemaal van een leien dakje zal gaan. Want nu werd ik mij bewust van mijn problemen. Dus probeerde ik ze vaak een naam, een label te geven. Maar die kwamen niet altijd overeen met wat mijn psycholoog mij vertelde.

Daardoor ging ik hem minder vertrouwen. Want ik geloofde dat niemand jou beter kent dan jijzelf. Later begreep ik dat, net als niemand mij beter kent dan ik, ik gespecialiseerd was in de kennis van de geestelijke bronnen en radertjes zoals mijn psychologie ze ziet. Het was iets redelijk eenvoudigs. Maar in het begin zag ik het niet. Het blijkt dat we allemaal meesters zijn in zelfbedrog.

Zelfbedrog leidt ertoe dat we te wreed of te goed zijn voor onszelf. Dit maakt het ons onmogelijk om onze eigen werkelijkheid helder en duidelijk te zien. Maar we wentelen ons zo vaak in schuldgevoel voor wat we voelen of voor wie we zijn, alleen maar omdat we het niet goed doen.

Maar therapie is net als een spiegel. Het toont je hoe je jezelf kan zien precies zoals je bent, dus niet als je zou wensen of hoe je jezelf beschuldigt te zijn. Tijdens mijn eerste consultatie bij een psycholoog heeft hij mij geholpen om het schuldgevoel over het niet bereiken van mijn doelstellingen los te laten. Ik leerde dat ik niet al mijn energie moest gebruiken om ze te verwezenlijken. Zo heeft hij mij dus ook geholpen om de verantwoordelijkheid te nemen voor de gevoelens die ontstaan zijn vanuit dat schuldgevoel.

De moeite waard

Om al die redenen was mijn eerste consultatie bij een psycholoog de moeite waard. Nu ben ik sterker. Ik bezit meer hulpbronnen. Mijn begrip van de wereld is evenwichtiger. Nu weet ik dat ik niet perfect ben. Eigenlijk heb ik een zekere genegenheid ontwikkeld voor de onvolmaaktheden die vroeger zoveel frustratie veroorzaakt hebben. Ik kan het leven aan en ik kan falen. Al die dingen maken me niet zwak. Ze versterken mijn motivatie om te blijven groeien.

Ik heb zeker nog angsten. Maar ze sluipen niet langer mijn gedachten binnen. Ze verlammen mij niet meer. Mijn angsten hebben geen controle over mij omdat ik de ondersteuning heb om de knopen te ontwarren die me gewoonlijk gevangen hielden.