Bedankt … maar toch vaarwel

· april 13, 2018

Bedankt en vaarwel zijn twee van de moeilijkste woorden om te zeggen. Dankbaarheid kan worden beïnvloed door vier mogelijke houdingen. Er zijn er die willen bedanken, maar niet weten hoe ze dat moeten (of zich schamen), of die alleen bedanken als de sociale normen dat vereisen. Aan de andere kant zijn er mensen die niet weten hoe ze moeten bedanken en het ook niet willen. Tot slot zijn er ook mensen die zich er niet van bewust zijn dat ze dankbaar moeten zijn.

Aan de andere kant hebben we het zeggen van vaarwel, het nemen van afscheid. Het kan echt pijn doen en moeilijk te zeggen zijn. Het is het woord dat we gebruiken als we weten dat er iets is afgelopen dat niet meer terugkomt. Sommige afscheidsmomenten verscheuren ons en doorklieven de maag. We kunnen zwijgend blijven zitten, omdat we die zeven letters niet kunnen zeggen.

Gezien het bovenstaande kun je je voorstellen hoe moeilijk het is om een boodschap voor te bereiden die beide vereist. De waarheid is dat het, hoe ingewikkeld het ook is, in bepaalde situaties nodig is.

Bedankt, maar…

We hebben allemaal dingen die ons pijn doen. We houden ze soms in ons leven, ook al weten we dat ze niet bij ons passen. Verslavingen aan mensen, gevoelens, objecten of gedrag komen veel voor. Kennissen, vrienden, en zelfs wijzelf kunnen verstrikt raken in deze schadelijke elementen. Hoe meer tijd we eraan besteden, hoe afhankelijker we worden en hoe blinder we zijn voor de noodzaak om te veranderen. Het is moeilijk voor te stellen dat we iets kunnen bedanken dat ons pijn doet.

“Als je een aspect van je situatie dat je kunt bedanken niet kunt vinden, concentreer je dan op de goede dagen die je te wachten staan en bedank ze bij voorbaat.”

-Nick Vujičić-

Vrouw kijkt naar oceaan

We bedanken als wij tevreden zijn met een persoon of situatie. We kunnen ons laten leiden door angst of dwang om deze bevrediging te zoeken, net als een verslaving. Dat zelf ontneemt ons onze keuzevrijheid en steelt onze persoonlijkheid.

Hoeveel mensen lijken compleet andere personen als ze een van de verslavende elementen najagen? Het kan lang duren voordat ze zich realiseren dat ze een probleem hebben. Ze lopen keer op keer tegen dezelfde muur aan, zelfs als anderen hen proberen te helpen of te waarschuwen. Onbeantwoorde liefde, bijvoorbeeld, of het vragen van goedkeuring aan een baas die ons veracht of deel willen uitmaken van een groep die ons niet wil hebben. Dit zijn gevaarlijke elementen. We kunnen deze dingen niet alleen maar gebruiken voor tevredenheid.

Vaarwel, ik kom nooit meer terug

Er zijn afscheidsmomenten die zeer, zeer hard zijn. Zelden vanwege het afscheid zelf, maar vanwege hetgeen we afscheid van nemen. Of het nu gaat om een obsessie, een persoon of een object, afscheid nemen en nooit meer terugkijken vereist motivatie en eigenwaarde. Ondanks de moeilijkheidsgraad kunnen we leren vaarwel te zeggen. Daarvoor is het nodig te weten hoe je negatieve emoties moet tolereren en gevoelens van verdriet moet accepteren, zowel in het heden als in het verleden.

“Ik neem voor de rest van mijn leven afscheid van je, ook al blijf ik de rest van mijn leven aan je denken.”

-José Ángel Buesa-

We weten niet altijd wat er na een vaarwel zal komen. De aanpassingsperiode kan langer en gecompliceerder zijn dan we aanvankelijk dachten. We moeten ons voorbereiden op twijfel en een mogelijke terugval. Om deze dingen te vermijden, moeten we niet half afscheid nemen. Zeggen wat je echt denkt en je emoties op een assertieve manier uiten is de eerste stap in de vooruitgang.

De woorden van afscheid

Als we afscheid moeten nemen van iets wat niet alleen slecht, maar ook goed voor ons is, dan is het ideaal om een afscheidsplan op te stellen. We kunnen dit doen door te schrijven, zodat onze wanordelijke stroom van emoties en gedachten kan worden georganiseerd om er een nuttige betekenis aan te geven. Door het geschreven woord kunnen we ideeën op volgorde zetten voor wanneer we ons verward voelen.

“Afscheid doet altijd pijn, zelfs als het lang op zich heeft laten wachten.”

-Arthur Schnitzler-

Meisje dat een brief schrijft om vaarwel te zeggen

Het schrijven van een brief is een goede manier om met afscheid om te gaan. De titel: ‘Bedankt, maar vaarwel’. Het is heel belangrijk om afscheid te nemen met dankbaarheid. Het is niet helemaal zonder reden dat je jezelf niet losmaakt van een schadelijke persoon, relatie of activiteit. Niemand kiest ervoor om zonder reden te blijven lijden. Er zijn duizend redenen waarom we in een slechte situatie zouden kunnen blijven: tijdelijke bevrediging, angst voor verandering, moeite om uit onze comfortzone te stappen, enzovoort.

Maar dan moeten we het over afscheid hebben. Het is belangrijk om de negatieve gevolgen te benadrukken waarmee we te maken hebben, zowel in de situatie als in het proces om eruit te komen. Beschrijf hoe moeilijk het aanpassingsproces zal zijn, maar ook over het moment van hoop op verandering. Richt je vooral op de kans om vooruit te komen zonder het schadelijke element waar je afscheid van neemt.