Authenticiteit: ik ben ik, jij bent jij

augustus 23, 2016 in Psychologie 341 gedeeld
Authenticiteit

Het Gestalt-gebed werd geschreven door Fritz Pers, een geweldige neuropsychiatrische psychoanalyticus die, samen met zijn vrouw Lore Posner, probeerden om op eenvoudige wijze uit te leggen hoe wij als mensen onze wereld creëren. Samen hebben ze ons geholpen om te begrijpen dat de manier waarop we andere willen behagen ervoor zorgt dat we onze eigen beulen worden. En dat het waarderen van onze eigen realiteit de eerste stap is die we moeten zetten om onszelf te begrijpen en vooruit te komen.

Ik doe mijn ding.
Jij doet jouw ding.
Ik ben niet op deze aarde om aan jouw verwachtingen te voldoen.
Jij bent niet op deze aarde om aan de mijne te voldoen.
Jij bent jij.
Ik ben ik.
We vinden elkaar per toeval,
het is mooi.
Als dat niet zo is, dan is hier niets aan te doen.
Ik heb niet genoeg liefde voor mezelf
aangezien ik, bij elke poging om jou te behagen, mezelf bedrieg.
Ik heb niet genoeg liefde voor jou
aangezien ik jou probeer te veranderen in wat ik wil,
in plaats van jou te accepteren hoe je echt bent.
Jij bent jij en ik ben ik.

In werkelijkheid zijn het niet de leugens die we zelf vertellen die ons het meeste pijn doen, maar de leugens die we ervaren. Op sommige momenten in ons leven maken we de vergissing om in een valse realiteit te leven, waar we soms zelfs in gaan geloven.

Leven in een kooi die we zelf gebouwd hebben betekent dat we geloven in bepaalde waarden, maar onszelf houden aan andere waarden, ons sterk voordoen terwijl we dat niet zijn, bang zijn maar het niet laten merken, interesse tonen wanneer we eigenlijk niet geïnteresseerd zijn en ga zo maar door.

In werkelijkheid creëren we deze valse realiteit allemaal weleens op een bepaald punt in ons leven. Het komt heel vaak voor; we doen het om respect, geld, macht of aanzien te verkrijgen. Dit betekent niet alleen dat we anderen bedriegen, maar ook dat we onszelf afwijzen en niet geloven in wat we denken en voelen als unieke individuen.

We weerspiegelen onze verminderde authenticiteit op meerdere momenten in ons leven. De manier waarop we falen is vaak net zo simpel als ontkennen dat we het laatste stukje chocola hebben opgegeten dat nog in de kast lag of dat we niet de eerste waren die die scheur in het gordijn hadden gezien.

Waarom komt zelfbedrog zo vaak voor?

Dit is allemaal heel sterk verbonden aan de manier waarop onze ouders en de maatschappij ons vanaf dat we klein waren hebben opgevoed. Vanaf onze geboorte wordt ons aangeleerd om onze gevoelens en emoties te onderdrukken, om het uitdrukken van wat echt is en wat we werkelijk voelen te vermijden.

Zodoende hebben we een buitenkant gecreëerd die totaal niet lijkt op wat we op dat moment werkelijk ervaren van binnen. Het komt vaak voor dat we niet vechten voor onze eigen idealen en dat onze angsten, ideeën en overtuigingen niet overeenkomen met de realiteit die we uitdrukken.

Dit heeft allemaal zeer negatieve gevolgen voor de ontwikkeling van ons leven en dwingt ons er uiteindelijk toe om het masker op te zetten dat we al vanaf onze jeugd aan het maken zijn. Over het algemeen hebben onze ouders en leraren ons er toe aangespoord om emoties als woede, angst of pijn af te wijzen, waardoor we dit soort emoties zijn gaan verbergen.

Dit is ook waarom we geloven dat we onverschillig kunnen worden over deze emoties, terwijl dit in werkelijkheid onmogelijk is. Angst, pijn of woede zullen altijd bestaan en maken op belangrijke wijze deel uit van onze ervaringen in het leven. We hebben echter de neiging om onszelf sterk voor te doen en op emotioneel niveau de frustratie en de manifestatie van pijn te onderdrukken.

Nog een tegenstrijdigheid die we ons al vanaf jonge leeftijd eigen maken, is of het wel of niet goed is om te liegen. Oudere mensen liegen, terwijl ze ons vertellen dat dit niet mag en om het allemaal nog erger te maken, worden we ons naarmate we ouder worden steeds meer bewust van de dingen om ons heen en merken we dat we het gelieg van anderen soms gewoon moeten accepteren en er zelfs op sommige momenten zelf ook deel aan moeten nemen. Dit kan erg verwarrend zijn.

Je zelfvertrouwen hoog houden en je ware zelf laten zien zal niet altijd iedereen in de smaak vallen, maar het zorgt er wel voor dat we authentieke, pure, open, oprechte en onafhankelijke relaties kunnen opbouwen.

Onszelf accepteren en trouw zijn aan wie we werkelijk zijn kan ons helpen te voorkomen om bang te zijn voor wat we willen en wie we zijn. We moeten leren om dit te doen, zelfs als we hiermee afgunst opwekken in de harten van de mensen die nog niet moedig genoeg zijn geweest om hun innerlijk te verenigen met hun uiterlijk.

Authentiek zijn en een gezonde dosis zelfvertrouwen hebben kan ons helpen om onszelf te distantiëren van onze neppe kant, waardoor we onszelf aanmoedigen om altijd onszelf te zijn en van onszelf te houden op de manier die we verdienen.

Bekijk Ook