Ik ben alleen op zoek naar wat me laat voelen

· november 24, 2017

Er zijn periodes in ons leven waarin we prioriteiten moeten stellen. We moeten ophouden met het proberen ons aan te passen aan dingen waar we ons niet goed bij voelen en ons bevrijden van verwachtingen, ongeschreven contracten en eisen die ons in de val laten lopen.

Soms kunnen we onszelf bevrijden van onze zorgen over de meningen van anderen. Er zijn momenten dat dat niet belangrijk is en we alleen maar een zucht van opluchting willen slaken en willen voelen; om onszelf te zijn.

In bepaalde periodes van ons leven voelen we niet langer dat we de problemen van anderen moeten oplossen en niet die van onszelf. Want vaak is ons loskoppelen van de problemen van anderen die ons verteren, de beste manier om te helpen. Indirect, natuurlijk, om ons in staat te stellen onszelf leeg te maken en ons bewust te worden van wie we zijn.

Paardenbloemen bij zonsondergang

Om gelukkig te zijn moeten we afstand nemen van bepaalde dingen

Om gelukkig te zijn moeten we afstand nemen van bepaalde dingen, zoals het onderdrukken van onze emoties. Als we ons niet op een bepaalde manier voelen, raken we verstrikt. Het gebeurt bijvoorbeeld met verdriet, een emotie die we sociaal hebben gecriminaliseerd.

We realiseren ons niet dat we om gelukkig te zijn, bepaalde dingen moeten accepteren, onszelf moeten begrijpen en onszelf moeten toestaan om onze emoties tot uitdrukking te brengen, want elk van onze meervoudige emoties verdient het om gehoord te worden.

Het is een kwestie van zelfkennis en groei. Als we de stukjes van onze puzzel die ons verdriet onderdrukken verwijderen en onze angsten verbergen, zal het meest directe gevolg zijn dat de glimlach van ons gezicht zal verdwijnen.

Waarom? Omdat we ons verstoppen, en niet zorgen voor dat deel van onszelf dat ons iets vertelt en wiens taak het is om onszelf te laten horen (of nog beter, gehoord te worden door onszelf). Daarom is het belangrijk dat we zonder censuur kunnen voelen.

Voelen, de basis van ons welzijn

Elfje dat haar teen steekt in een hete kop thee wat me laat voelen dat we soms risico's moeten nemen

Voelen, die fundamentele pijler van onze emotionele gezondheid. Het beste reinigingsmechanisme is stoppen met het neerzetten van hindernissen voor onze emotionele vaardigheden en ons te concentreren op het leren begrijpen van hoe we ons voelen.

Onszelf laten huilen, onze vreugde beheersen, openstaan voor verrassingen, nadenken over onze woede, dit is wat ons echt helpt om dicht bij tevredenheid te komen.

Hiervoor kunnen we methoden toepassen zoals mindfulness, welke ons helpen om in contact te komen met wat er werkelijk gebeurt en wat we voelen. Dat wil zeggen dat we ons volledig bewust moeten worden van alles wat er om ons heen gebeurt.

Het is ook heel goed om onze gewoonten te reorganiseren. We kunnen wennen aan het opschrijven van hoe we ons overdag voelden of hoe de mensen om ons heen ons laten voelen. Het focussen op emotionele ervaringen is de beste manier om deze vaardigheid (en behoefte) in de praktijk te brengen, die we inderdaad kwijt zijn geraakt.

Twee handen tegen elkaar aan wat me laat voelen dat genegenheid nog steeds bestaat

Opnieuw verbinden met onze emotionele hersenen

In onze hersenen huist zowel de storm als de kalmte van onze ervaringen. Ze verwerken alles; ze laden en lossen. De intensiteit van conflicten en wat we onszelf toestaan, wordt gevoeld in de amygdala, onze emotionele bewaker.

Het is de plek, samen met de hippocampus, waar elke emotionele gebeurtenis zich bevindt. Zo functioneert de amygdala als een opslagplaats voor herinneringen en indrukken, wat verklaart waarom we soms antwoorden hebben en soms niet.

Op een bepaalde manier moeten we onze hersenen trainen, zodat niet elke emotionele gebeurtenis traumatisch is en makkelijk kan vervagen. Zo zal de amygdala, verantwoordelijk voor het ‘herinneren’ van het emotionele klimaat, de omgang met en coördinatie van verschillende emoties vergemakkelijken.

Daarom is het noodzakelijk om onze hersenen te alfabetiseren en niet toe te staan dat ze zich loskoppelen van wat we voelen. Want op bepaalde momenten realiseren we ons dat we misschien ons leven hebben verspild aan het bouwen van hindernissen voor onze werkelijkheid en het onderwaarderen van wat elke emotie ons te vertellen heeft.