Rede en emotie: een balans die goede beslissingen oplevert

december 25, 2018

Sommige mensen geloven dat de beste beslissingen op basis van redenatie worden gemaakt. Maar beslissingen nemen nadat we onze emoties terzijde hebben geschoven, is niet altijd effectief of zelfs mogelijk. Het nemen van beslissingen puur met onze emoties terwijl we de rede vergeten, is ook geen garantie voor goede resultaten. Daarom is het het beste om rede en emotie te combineren om goede beslissingen te nemen.

Het vinden van een goede balans tussen onze rationele en emotionele kanten is de sleutel tot het nemen van betere beslissingen. Tegelijkertijd is deze balans het gevolg van levenservaring en veel fouten in het verleden.

Daarom is de eerste verstandige beslissing die we kunnen nemen misschien om niet rede en emotie tegenover elkaar te zetten. Als we erover nadenken, gaan in de meeste gevallen het hart en de geest dezelfde kant op. Het scheiden van rede en emotie is echter iets wat we te vaak doen.

Rede en emotie staan niet altijd tegenover elkaar

Bestaan ​​er juiste beslissingen?

We willen allemaal de juiste beslissingen nemen, de beste zelfs. Maar wat is een juiste beslissing? Dit is een moeilijke vraag om te beantwoorden.

Er zijn mensen die zeggen dat een juiste beslissing ons het meest ten goede komt. Dit is echter niet altijd glashelder. Als dat zo was, zou iedereen de beslissing kiezen die het beste voor hen was, ongeacht de gevolgen die ze zouden hebben op andere mensen.

Wanneer we bijvoorbeeld verliefd worden, krijgen emoties kracht en nemen ze onze beslissingen over. Als we verliefd worden, worden we op een of andere manier blind en doof. Is dit wat ons het meest ten goede komt?

Emoties beïnvloeden nog steeds onze beslissingen, zelfs als we niet verliefd zijn. Het belang van emoties kan worden gezien in hersenletsel in de orbitofrontale cortex. Deze regio speelt een rol bij het functioneren van de amygdala.

De amygdala maakt ook deel uit van ons emotionele systeem. Patiënten met aandoeningen in de orbitofrontale cortex nemen dus niet zoveel beslissingen met hun emoties als andere mensen.

Het scheiden van rede en emotie

Wat zouden we denken van iemand die puur rationele beslissingen neemt? Als we wisten dat iemand alleen om zichzelf gaf, zouden we die persoon niet vertrouwen. We willen echter alleen rationele mensen vertrouwen. Of niet?

De waarheid is dat empathie, het vermogen om de emoties van anderen waar te nemen, ons meer vertrouwen geeft in andere mensen dan in hun rationaliteit. We zullen mensen eerder vertrouwen die in staat zijn om te glimlachen of enthousiast met ons te worden of boos worden als er iets ergs met ons gebeurt dan rationele mensen.

We kunnen dit bij tieners zien. In die fase hebben we de neiging om beslissingen te nemen die grote risico’s met zich meebrengen. Daarom wordt adolescentie beschouwd als een zeer moeilijke fase waarin tieners hun ouders negeren. De oorzaak, of ten minste een van de oorzaken, ligt in de prefrontale cortex van de hersenen.

De orbitofrontale cortex, die nog niet volledig is gerijpt, bevindt zich in dit deel van de hersenen. Omdat het nog niet volwassen is, heeft het nog geen controle over emoties. Daarom wordt de besluitvorming beïnvloed door emoties. Gelukkig zullen de ervaringen in deze levensfase dit deel van de hersenen uiteindelijk laten rijpen.

Rijping van ons brein

De rol van emoties bij het nemen van beslissingen

Er lijkt een tegenspraak te zijn. We stellen dat de beste manier om beslissingen te nemen is om rede en emotie te combineren, maar tot nu toe hebben we alleen gesproken over hoe emoties ons negatief beïnvloeden. Om de rol van emoties te begrijpen, moet je begrijpen dat het somatische markers zijn.

Somatische markers zijn gevoelens die ons begeleiden bij het nemen van beslissingen. Deze markeringen helpen ons te beslissen welke optie het beste is voor onze interesses, vooral wanneer we met zoveel dingen te maken hebben dat we niet kunnen beslissen wat het beste is.

Somatische markers zijn ook intuïties die we hebben opgebouwd uit ervaringen uit het verleden. Deze intuïties waarschuwen ons voor mogelijke gevolgen wanneer we beginnen na te denken over sommige beslissingen.

Als we bijvoorbeeld door een straat lopen waar we lang geleden zijn beroofd, zullen we het gevoel hebben dat we beter door een andere straat kunnen gaan. Deze intuïties zijn niet altijd bewust. Daarom kunnen we bijvoorbeeld een andere straat inslaan zonder te weten wat ons ertoe heeft gebracht.

Gelukkig komt intuïtie samen met rationele processen die ons in staat stellen om de voor- en nadelen af ​​te wegen. De dualiteit tussen rede en emotie is de leidraad voor onze beslissingen en laat ons vooruit komen, houdt onze hoop levend en ons laat blijven wie we zijn.