De indiaanse legende van de vrouw en de wolven

januari 13, 2019
Deze indiaanse legende gaat over het effect dat liefde en liefdesverdriet kunnen hebben op het leven. Een gebrek aan genegenheid kan ons passief maken over onze bestemming, terwijl liefde ons sterk en zelfverzekerd maakt.

Deze oude indiaanse legende vertelt het verhaal van een mooie jonge vrouw die in een indiaans dorp woonde. Haar buren respecteerden haar niet. Ze werd snel bang en gehoorzaamde iedereen zonder twijfel om hun respect te winnen.

Op een dag werd ze vriendelijk benaderd door een jongeman uit de stam. Dit verbaasde haar direct omdat ze nog nooit eerder op die manier behandeld was. Ook was ze gefascineerd door de jongeman zelf. Beetje bij beetje werden ze verliefd op elkaar en uiteindelijk vroeg de jonge man haar ten huwelijk.

De vader van de jonge vrouw besteedde weinig aandacht aan het verzoek en keurde hun huwelijk goed zonder er veel over na te denken.

De jongeman beloofde haar altijd vriendelijk en respectvol te behandelen. Hij zei ook dat hij haar de rest van zijn leven lief zou hebben en haar gelukkig zou maken. Kort nadat ze getrouwd waren, begon de jongeman zijn nieuwe vrouw echter te mishandelen.

Volgens de indiaanse legende werd de vrouw door haar man vernederd en geslagen. Niemand uit de stam greep echter in. Op een dag besloot de vrouw daarom om weg te rennen en zichzelf te redden van haar trieste leven.

Als je herstelt of iets ontdekt dat je ziel voedt en vreugde brengt, geef dan voldoende om jezelf om er ruimte voor te maken in je leven.

-Jean Shinoda Bolen-

Een nieuw thuis

De jonge vrouw reisde door velden en bossen. Ze wilde zo ver mogelijk van haar man vandaan zijn, voordat hij zou merken dat ze er niet was en hij haar zou gaan zoeken. Ze liep meerdere dagen aan een stuk door, totdat ze op een gegeven moment op een afgelegen plek in elkaar stortte van uitputting.

De jonge vrouw viel in slaap. Plotseling werd ze echter wakker van een geluid. Voor haar stond de gevreesde leider van de wolven. Ze had van deze wolf gehoord: mensen zeiden dat het een wild en wreed beest was. De leider van de wolven keek haar echter simpelweg aan en kwam toen langzaam dichterbij. Hij zei tegen haar dat ze in zijn roedel kon leven als ze dat wilde.

De jonge vrouw aarzelde, maar iets in haar hart vertelde haar dat ze de wolvenleider kon vertrouwen. Ze besloot met hem mee te gaan naar waar de rest van de wolven zaten te wachten. Ze verwelkomden haar met vriendelijkheid en respect. Volgens de legende had niemand haar ooit zo goed behandeld.

Indiaanse vrouw

De kracht van liefde

Volgens de indiaanse legende vroeg de wolvenleider haar wat ze graag at. Ze antwoordde dat haar favoriete eten buffel was. Vervolgens stuurde hij de andere wolven op pad om een buffel te vangen, zodat ze buffelvlees kon eten. Een paar uur later brachten de wolven een heleboel voedsel mee.

Daarna vroeg de leider van de roedel haar hoe ze haar vlees het liefste at. Ze vertelde hem dat ze het altijd kookte. Toen gingen alle wolven op zoek naar de dingen die ze nodig had om het vlees te koken en vonden uiteindelijk het keukengerei dat ze nodig had.

Beetje bij beetje werd de jonge vrouw steeds minder bang en onzeker. De wolven behandelden haar met respect en genegenheid, zozeer zelfs dat ze van zichzelf leerde te houden en zichzelf leerde te respecteren. Ze voelde zich thuis en begon echt bij de roedel te horen.

Op een dag kwam de wolvenleider weer met haar praten. Hij vertelde haar dat de mensen zich aan het klaarmaken waren om aan een buffeljacht te beginnen. Hij zei dat als de roedel hen in de weg zou staan, de mensen hen zeker zouden doden. Volgens de indiaanse legende vroeg de wolvenleider de jonge vrouw om hulp om dit gevaar te vermijden.

Schillderij van een witte buffel

De waarde van dankbaarheid volgens de indiaanse legende

De jonge vrouw kwam tot de conclusie dat ze namens de wolven moest ingrijpen bij de mens. Ze werd wakker bij zonsopgang en begon weer terug te lopen naar haar stam.

Toen ze op de top van de heuvel aankwam, zag ze de groep mensen die op de buffels aan het jagen waren. Zij zagen haar ook en kwamen vervolgens naar haar toe. Een van de mannen herkende haar en zei tegen de anderen wie ze was.

Er was inmiddels al erg veel tijd voorbij gegaan, wel meer dan drie jaar. De moeder en de vader van de jonge vrouw waren blij met het nieuws. Ze hadden hun dochter erg gemist. Ze wisten niet hoeveel ze van haar hielden totdat ze haar kwijtraakten. De jonge vrouw vroeg de stam om tijdens hun jacht de wolven te sparen.

Om hen te overtuigen, vertelde ze hen wat de wolven voor haar hadden gedaan. Ze vroeg de jagers ook om de wolven een deel van de opbrengst van de jacht te geven. De jagers stemde hiermee in.

Volgens de indiaanse legende kwamen de jagers na een aantal dagen jagen terug met een deel van hun vangst. De jonge vrouw klom naar de top van de heuvel en huilde, net als een echte wolf. Toen ze klaar was, liep ze weg van het vlees.

Vervolgens kwamen er duizenden wolven tevoorschijn om het voedsel te eten dat de mensen voor hen hadden achtergelaten. De jonge vrouw keerde terug naar huis en iedereen zag dat ze niet langer het angstige meisje was dat ze ooit hadden gekend

Arce, J. M. V. (Ed.). (2000). Entre la magia y la historia: tradiciones, mitos y leyendas de la frontera. Plaza y Valdés.