Het geweldige brein van een vrouw van boven de veertig

· april 24, 2017

Het brein van vrouwen van boven de veertig is fantastisch. Elk jaar van haar leven dient om haar neurale verbindingen te bevruchten, wat tegelijkertijd inhoudt dat ze nieuwe gedachten, gevoelens en interesses ontwikkelt.

Zoals de meesten van ons wel al weten, is de realiteit van een vrouw vanwege de voortdurende veranderingen die zich gedurende haar leven in haar hersenen voordoen, niet zo stabiel als die van een man. In die zin wordt ook wel gezegd dat de neurologische werkelijkheid van een man als een berg is, die soms ongemerkt verslijt als gevolg van gletsjers, tijd en de platentektoniek diep in de aarde. De werkelijkheid van een vrouw is echter eerder als het weer: voortdurend in verandering en moeilijk te voorspellen.

Als het brein van een vrouw dus al van week op week kan veranderen, stel je dan eens voor wat een heel leven aan gigantische hormonale veranderingen inhoudt.

Oudere en Jongere Vrouw

De magie van een vrouw van boven de veertig zijn

Doorgaans begint iemands veertigste als een fase waarin hij zichzelf tussen twee generaties bevindt die laten zien hoe kortstondig het leven is. Zoals je je dus al kunt voorstellen, begin je op deze leeftijd na te denken over wat ervoor nodig is geweest om jou naar het punt te brengen waar je je die dag bevindt.

Zodoende probeer je je verantwoordelijkheden overeen te laten stemmen met bepaalde risico’s die jou de kans geven de weg te ontdekken die je terug zal leiden naar al die dromen die je ooit was kwijtgeraakt vanwege de onderdrukkende en emotioneel uitputtende eisen en situaties die zich in je leven voor hebben gedaan.

Soortgelijk begint naarmate je ouder wordt de zon de mist te verdrijven en ben je in staat dingen te zien die je voorheen niet kon zien. Dat wil zeggen, je hart begint op het ritme te kloppen van een verre, naderende trommel.

Vrouwen onder Deken

De polsslag van het vrouwelijk brein

Je zou kunnen zeggen dat hormonen een groot deel van de vrouwelijke realiteit vormen, waarbij ze een vrouw helpen haar ervaringen in overeenstemming te brengen maar haar waarden en verlangens. Het brein van een vrouw boven de veertig is dus een duidelijke weerspiegeling van de dingen die in haar dagelijkse leven belangrijk voor haar zijn.

Het brein is trouwens slechts een getalenteerde en begaafde leermachine; wat inhoudt dat onze persoonlijkheid en ons gedrag zich ondanks de kracht van onze opmaak toch nog aanpassen aan onze wereld.

Over het algemeen maakt het vrouwelijk brein beslissingen over waarden die connecties en gesprekken bevorderen. De structuur, functie en chemie van een vrouw zijn dus bepalend voor haar gemoedstoestand, haar gedachtegang, haar energie, haar seksdrive, haar gedrag en haar algehele welzijn.

Of zoals psychiater Louann Brizendine ook wel zegt: “Het vrouwelijk brein heeft geweldige, unieke bekwaamheden – buitengewone verbale behendigheid, het vermogen om diepe vriendschappelijke connecties te vormen, een bijna paranormaal vermogen om gezichten en tonen te lezen om de emoties en gemoedstoestand van anderen waar te nemen en het vermogen om conflicten op te lossen.”

Vrouw met Vogels op het Hoofd

De kracht die vrouwelijke hormonen hebben om de wereld te veranderen

Het lijkt misschien een raadsel, maar het is alsof haar biologische klok afgaat om haar eraan te herinneren dat ze voor zichzelf moet zorgen en zichzelf moet behagen. Deze fase in haar psychologische ontwikkeling wordt aangestuurd door een biologische werkelijkheid, die van een brein die aan zijn laatste reis van hormonale verandering begint.

Als we de hersenen van een vrouw van boven de vijfenveertig zouden kunnen bekijken, dan zouden we een landschap zien dat volledig verschilt van het landschap van een paar jaar daar voor. Op deze leeftijd wordt de voortdurende stroming van impulsen vervangen door de hormonale achtbaan (van oestrogeen en progesteron) die opgewekt wordt door de menstruatiecyclus.

Op deze leeftijd beginnen de hersenen te veranderen in een nauwkeurige en stabiele machine. Tegelijkertijd kunnen we niet zien hoe de meest vluchtige delen van de amygdala worden veranderd door de invloed van deze hormonen, waardoor vrouwen duisternis zien waar deze niet bestaat of iets als een belediging opvatten dat dit eigenlijk niet was.

We kunnen daarentegen wel zien hoe de delen van onze hersenen die onze emotionele bewerker (de amygdala) en het deel van de hersenen dat over analyse, beoordeling en emoties gaat (de prefrontale cortex) bij elkaar brengen op een gecoördineerde en samenhangende manier samenwerken.

Handen tegen Elkaar

Doordat deze delen niet meer te veel worden beïnvloed door de werking van hun hormonen, zijn vrouwen veel evenwichtiger, kunnen ze helderder nadenken en worden ze niet meer zo sterk overweldigd door hun emoties.

Vooral vrouwen die langzaamaan de vijftig naderen, beginnen aan deze emotionele reis die hen ertoe aanzet de realiteit om hen heen op een andere manier te bekijken.

Dankzij de afname van dopamine en oxytocine zal een vrouw er minder plezier aan beleven altijd maar voor anderen te zorgen en heeft ze meer drang om in contact te komen met zichzelf.

Tijdens deze zoektocht staat een vrouw versteld van haar eigen energie en begint ze een nieuw beeld van de wereld te ontwikkelen, dat verder gaat dan haar behoefte om connecties op te bouwen met anderen en voor anderen te zorgen. Vanaf dit punt overweegt een vrouw het leven vanuit het standpunt dat het niet de bedoeling is om zichzelf een gevangene te maken, maar om haar eigen evenwicht te vinden.

Meditatie

Dit biologische gegeven vertegenwoordigt dus een nieuwe weg die belopen moet worden, een mysterie dat haar gedachten en emoties verandert en haar tegelijkertijd de weg wijst om haar relaties en verbintenissen opnieuw te definiëren en om nieuwe doelen en avonturen voor zichzelf vast te stellen.

Tot slot willen we een citaat van Oprah Winfrey met je delen, dat de kracht van een rijpe vrouw perfect omschrijft…

“Het bewondert mij dat ik op deze leeftijd nog altijd aan het ontwikkelen ben, op zoek ben naar dingen en mijn comfortzone verlaat om meer verlichting te vinden. Toen ik twintig jaar oud was, dacht ik dat er een magische volwassen leeftijd zou zijn, misschien op mijn vijfendertigste, waarop mijn ‘volwassen situatie’ volledig zou zijn.

Het is grappig om te zien hoe dit getal met de jaren steeds bleef veranderen en hoe ik me zelfs op mijn veertigste, de leeftijd die door de maatschappij als middelbaar wordt beschouwd, nog niet de zekere volwassene voelde die ik dacht dat ik zou zijn.

Mijn levensverwachtingen hebben elke droom en hoop die ik me ooit voor kon stellen overstegen. Ik weet zeker dat we onszelf moeten blijven transformeren om datgene te kunnen worden wat we moeten zijn.”

–Afbeeldingen met dank aan Claudia Tremblay–