De wond van onrecht genezen: tekenen van trauma en tips om verder te gaan

Heb je het gevoel dat niemand je waardeert of respecteert? Ga je tot het uiterste in perfectionisme om goedgekeurd te worden door anderen? Verlaat wrok je niet? Dit alles kan te maken hebben met de wond van onrechtvaardigheid, die emotionele verwonding die de relatie die je hebt met jezelf en met anderen sterk beïnvloedt.

Naast andere effecten veroorzaakt dit trauma, dat begint in de kindertijd, gevoelens van minderwaardigheid, van waardeloosheid en van nooit krijgen wat iemand verdient, hoe hard hij of zij ook probeert. We nodigen je uit om te ontdekken wat deze emotionele wond veroorzaakt en hoe je hem kunt helen.

Wat is de wond van onrechtvaardigheid?

De wond van onrechtvaardigheid functioneert als een metafoor om de diepe emotionele pijn te beschrijven die een kind ontwikkelt als het voelt dat het ongelijk behandeld wordt. Dat er meer van hem gevraagd wordt dan hij kan geven, dat hij niet gewaardeerd wordt om zijn eigen waarde en dat de relatie met zijn ouders afstandelijk, koud en oppervlakkig is.

Het is geen klinische diagnose en ook geen wetenschappelijk gevalideerd construct. Deze theorie komt uit het werk van Lise Bourbeau, een zelfhulpauteur, die rapporteerde dat vanaf de leeftijd van 4 jaar zo’n wond geactiveerd wordt bij kinderen, meestal bij de ouder van hetzelfde geslacht, hoewel er geen empirische ondersteuning is om dit te bewijzen.

Bourbeau wijst er echter op dat vanaf dat moment een dissociatie van gevoelens begint om zichzelf te beschermen tegen wat er in de omgeving gebeurt. Er wordt zelfs een masker van starheid gebruikt om de indruk te wekken dat alles in orde is en om niet uit te drukken wat men werkelijk voelt.

De wond wordt in het kind opgewekt door voortdurende vergelijkingen met broers en zussen of vrienden, strengheid, voorkeur tussen kinderen, het niet erkennen van hun verdiensten, het altijd bevoordelen van andere leden van het gezin of het hebben van verwachtingen waaraan het kind moeilijk kan voldoen.

Hoe gedraagt iemand met dit trauma zich?

Er zijn bepaalde tekenen of indicatoren die volwassenen vertonen die in hun kindertijd te lijden hebben gehad onder onrecht. Deze gedragingen beïnvloeden vaak zowel het welzijn van de persoon als de manier waarop hij of zij met anderen omgaat.

We hebben het over extreme ordelijkheid, problemen met het accepteren van andermans meningen of standpunten, kilte en andere dergelijke houdingen:

• Wrok.
• Perfectionisme.
• Laag zelfrespect.
• Overmatige zelfkritiek.
• Afwijzing van autoriteit.
• Ontkenning van hun problemen.
• Wantrouwen jegens anderen.
• Gebrek aan eigenwaarde en gebrek aan waardering voor wat ze doen.

Op zichzelf bepalen deze kenmerken niet dat er onrecht in de kindertijd is geleden, dat er een harde opvoeding is ervaren, of dat ze exclusieve indicatoren zijn van zo’n trauma. Maar samen kunnen ze wel verband houden.

Daarnaast is het belangrijk om op te merken dat deze wonden niet alleen pijnlijk zijn. Volgens sommige analyses komen ze dicht in de buurt komen van de effecten van kindermishandeling of verwaarlozing; bijvoorbeeld trauma, angst, slapeloosheid, depressie en posttraumatische stressstoornis, legt een artikel in de Tijdschrift voor Organisatiepsychologie (Engelse link).

Hoe de wond van onrecht te helen?

De eerste stap in het helen van onrecht in de kindertijd is het identificeren van de tekenen ervan. Om dit te doen, moet je jezelf beter leren kennen, je bewust worden van je sterke punten, je behoeften en je waarde, en je gedachten afleiden van het idee dat je door anderen goedgekeurd moet worden.

Om het lijden van dit soort emotioneel letsel te verlichten, kun je de volgende aanbevelingen in de praktijk brengen.

Accepteer je pijn

Het betekent niet dat je er voor altijd mee moet leven; je kunt het transformeren. Kijk naar de pijn en begrijp het als een deel van je ervaring. Wat volgt is het sluiten van de wond met zelfcompassie en zelfbegrip, waarbij je begrijpt dat dit kwaliteiten zijn die je voor jezelf cultiveert en niet voor anderen.

Laat schuld los

Ja, je kunt boos zijn op degenen die je wond hebben veroorzaakt. Het loslaten van schuld is een stap op weg naar genezing en leven in vrede. Het is nodig om te vergeven, te begrijpen dat andere mensen deden wat ze konden met wat ze wisten, zelfs handelend vanuit hun eigen wonden. En nee, het gaat niet om goedpraten, maar om het kwijtraken van wrok.

Creëer gezonde relaties

Werk aan je emotionele banden zodat ze authentiek zijn en er geen angst omheen hangt. Leer hiervoor te delegeren, je niet te richten op extreem perfectionisme, vriendelijk en tolerant te zijn voor jezelf. Je zult zien hoe dit alles wordt geprojecteerd in je relaties.

Geniet van het heden

Jezelf verankeren in het verleden houdt de wond levend. Waardeer het heden meer, wees dankbaar voor je gezondheid, voor je baan, voor je vrienden, voor de mogelijkheid om te doen wat je leuk vindt. Wees dankbaar dat je hier en nu bent. Je kunt mindfulness beoefenen, om te leren waarde te hechten aan de momenten die dat verdienen.

Verberg je emotionele wond niet, maar zorg ervoor

Het is essentieel om aandacht te besteden aan de wond van onrechtvaardigheid en niet te wachten tot deze vanzelf geneest, omdat dit de persoon blootstelt aan beïnvloeding door elke situatie die hem trauma’s doet herbeleven.

Als gevolg daarvan zullen ze altijd hun toevlucht nemen tot het masker van starheid om te verbergen wat ze werkelijk voelen en zal het moeilijk voor ze zijn om hun ware zelf te laten zien.  Psychologische begeleiding is de sleutel tijdens het proces. In therapie werk je aan acceptatie en leer je je ervaringen te valideren, evenals het ontwikkelen van copingvaardigheden.

Het idee is om het pantser waarmee je bent opgegroeid af te doen, te erkennen wie je bent en wat je verdient, en jezelf de kans te geven om kwetsbaar te zijn. Daar is niets mis mee; probeer het eens en je zult rondlopen zonder het gewicht van het verleden op je schouders.