Virginia Frutos, psycholoog: "Als je je realiseert dat je ouders ouder worden, verandert de manier waarop je naar alles kijkt".

Het besef dat onze ouders ouder worden, confronteert ons met de kwetsbaarheid van het leven. Het is een schok in slow motion om te beseffen dat we niet langer degenen zijn voor wie vroeger werd gezorgd, maar dat we verzorgers worden voor degenen die ons op de wereld hebben gezet. Het is natuurlijk, ja, maar dat neemt de impact niet weg van de warboel aan emoties en veranderingen die in het gezin komen.

Psycholoog Virginia Frutos heeft het over boosheid en verdriet, maar ook over de onzekerheid of we wel het juiste doen. Het is ook onvermijdelijk om angst voor het onbekende te voelen, omdat we iets onder ogen moeten zien waar we geen ervaring mee hebben. Hoe maak je deze reis gemakkelijker voor je ouders en voor jezelf? Laten we daar in deze lezing achter komen.

Twijfel niet aan wat je doet, beheers emoties

Een van de moeilijkste processen die kinderen doormaken, is beseffen hoe de jaren hun tol eisen van hun ouders en hoe ze beetje bij beetje hun autonomie verliezen. Hoewel het niet iets is dat van de ene op de andere dag gebeurt, is men nooit volledig voorbereid op deze transformatie.

Dat komt mede omdat elk geval uniek is, men niet weet hoe de ouderdom zich zal nestelen en of de gezondheid of het leven in gevaar zal komen.

Frutos legt uit dat kinderen een scala aan emoties ervaren tussen woede en verdriet. De eerste, omdat het leven voorbijgaat en we een nieuwe rol op ons nemen; de tweede, omdat we uit de eerste hand zien hoe ze hun onafhankelijkheid verliezen en niet meer degenen zijn die voor ons zorgden.

Volgens de psycholoog is het geen eenvoudige kwestie om mee om te gaan en weten we misschien niet eens hoe we dat moeten doen. Hoewel het een overweldigende ervaring is, kun je je het beste niet laten meeslepen door angst, verdriet, zenuwen of frustratie.

Het is essentieel om intense emoties te leren beheersen om de onzekerheid van de toekomst het hoofd te kunnen bieden. Zoals de expert benadrukt, twijfel niet of je wel genoeg doet; je doet het zeker goed.

Je bent aan het leren, geef jezelf niet de schuld

Zie deze verandering niet alleen als verdriet, zorg dat je ouders zich gewaardeerd voelen en neem ze, wanneer je maar kunt, mee in je beslissingen, vraag om hun hulp en laat ze zien dat hun mening ertoe doet. Moedig ze zelfs aan om met jou over de toekomst te praten.

Deze kwesties zijn niet gemakkelijk en je kunt de druk voelen om je best te doen. Bedenk dat het mogelijk is om onderweg fouten te maken, maar geef jezelf niet de schuld. Zoals Frutos zegt: “Ook in deze levensfase is ons niet geleerd om kind te zijn. We zijn ook aan het leren, met liefde, met twijfels, met fouten”.

Als je het nodig hebt, vraag dan om hulp van een professional

Het accepteren van het proces is de sleutel zodat het niet alleen maar een uitdaging is. Denk aan de goede verhalen die ze nog moeten delen; laat je niet van de wijs brengen door de dagelijkse beslommeringen.

En als je hulp nodig hebt, vraag er dan om. Je kunt leren van de ervaringen van anderen, dus een steunkring is altijd goed om je gevoelens te ventileren. Het is een deel van de zelfzorg die je nodig hebt.

Het is ook goed om de hulp van een psycholoog in te roepen om je te helpen je emoties te beheersen en om tools te hebben om om te gaan met de realiteit die komt kijken bij ouder wordende ouders.

Onthoud dat, nu we ons realiseren dat onze ouders ouder worden, er niet één juiste weg is. Wat wel in jullie macht ligt, is om het menselijker te maken. Neem samen één stap tegelijk. Zoals Virginia Frutos concludeert, verandert het ouder worden van je ouders de manier waarop je alles ziet, maar “je doet het goed, of je deed het goed, met wat je wist, met wat je kon geven”.

Hoofdafbeelding: gepubliceerd op de website van Virginia Frutos.